അവൻ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് വന്യമായി അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ ഒഴുക്കിൽ അവളെയുമൊന്നിച്ച് അവൻ കട്ടിലിലേക്ക് മലർന്നു വീണു. അവളുടെ മുഖത്തും കഴുത്തിലും തുടരെത്തുടരെ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: “അങ്ങനെയ വലിയ ഉദ്ദേശങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല ഉമ്മാ…
എന്റെ ഈ മുത്തിനെ ഒന്നു കാണണം, അവളെ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം…
അത്രേയുള്ളൂ.” അവളുടെ വസ്ത്രത്തിന് മുകളിലൂടെ തള്ളിനിന്നിരുന്ന ആ വലിയ മുലകളിൽ തന്റെ മുഖമമർത്തി ഉമ്മ വെച്ചു കൊണ്ടാണ് അവൻ അത് പറഞ്ഞുതീർത്തത്.
“ആഹാ… അതിപ്പോ അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ സുഖിക്കേണ്ടെങ്കിലോ?” തന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിഞ്ഞ ഒരു വലിയ പുഞ്ചിരിയോടെ റസിയ അവനെ നോക്കി കളിയാക്കുന്ന മട്ടിൽ ചോദിച്ചു.
അതു കേട്ടതും അലി വല്ലാത്തൊരു ദയനീയ ഭാവത്തിൽ, ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്നു നോക്കി. അവന്റെ ആ നിരാശ നിറഞ്ഞ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ റസിയയ്ക്ക് വല്ലാത്ത വാത്സല്യം തോന്നി. അവൾ തന്റെ കൈ നീട്ടി അവന്റെ താടിയിലും കവിളിലും മെല്ലെ തലോടിക്കൊണ്ട് ആർദ്രമായി പറഞ്ഞു:
“ഇന്നലെ നീയും ഞാനും അങ്ങനെ ഒരു പ്രത്യേക മാനസികാവസ്ഥയിൽ ആയതുകൊണ്ടാണ് അതൊക്കെ അങ്ങനെ നടന്നുപോയത് മോനേ… പക്ഷേ ഇനി ഇപ്പോൾ അത് പറ്റില്ല. ഇനി ഒരു ആറ് ദിവസവും കൂടി കഴിയാതെ എന്റെ മോന് ഞാൻ ഒന്നും തരില്ല, ആർത്തവത്തിന്റെ വിലക്കുകളെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
“അപ്പോൾ ഇനി നീണ്ട ആറ് ദിവസം ഞാൻ ഇങ്ങനെ കാത്തിരിക്കണം… അല്ലേ ഉമ്മാ?” കടുത്ത നിരാശയോടെ, മുഖം വല്ലാതെ ചുളിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു.
