Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 7 [Anamika]

നെറുകിൽ മുത്തിവിട്ടു….ചുംബനത്തിന്റെ തണുപ്പും കണ്ണീരിന്റെ ചൂടും ഒരുപോലവളുടെ നെറുകിൽ പടർന്നു…..

ഏറെനേരം…….

“നന്ദേട്ടാ……”

വരിഞ്ഞുമുറുക്കിപ്പോയി നന്ദനവളെ…….കാലങ്ങൾക് ശേഷം കേൾക്കുന്നത്…..കണ്ണു വീണ്ടും എരിഞ്ഞു തുടങ്ങി…….

മൂളാൻ പോലും അശക്തനായിപോയി…..

“എന്തുറപ്പിലാ ഇനിയുമിങ്ങനെ എനിക്കു വേണ്ടി……”

പൂർത്തിയാക്കും മുമ്പേ നന്ദന്റെ വിരലുകൾ ചുണ്ടിനെ പൊതിഞ്ഞു…..കണ്ണുയർത്തിനോക്കിയവളോട് അരുതെന്ന് വിലങ്ങനെ തലയാട്ടി……

“ഇന്നീ ദിവസം മരിക്കേണ്ടി വന്നാലും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പോകും…..നീ തന്ന ഓർമകളുണ്ട് അത്‌ മാത്രം മതിയെനിക്ക്…..”

മായയുടേത്  നന്ദന്റെ ചുണ്ടിനെയും പൊതിഞ്ഞു അരുതെന്നവളും തലയാട്ടി…..

പക്ഷെ ഇരുവരുമാ  കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കെ എന്തോ ഒരു മാറ്റം പോലെ…..

കൈ ഊർത്തി  വലിച്ചതും തട്ടി മലച്ചുവിടർന്നുപോയ കീഴ്ചുണ്ടിലേക്ക് നോട്ടം പാളിവീണു……

നന്ദന്റെ കടുംകാപ്പി നിറമുള്ള കൃഷ്ണമണികൾ മോഹത്താൽ തിളങ്ങുന്നത് മായ കണ്ടു…..

നന്ദനാ ചുണ്ടുകളിലും കണ്ണിലും മാറിമാറിനോക്കികൊണ്ട് മുഖമല്പം കുനിച്ചതും

“ചായ….ചായ വേണ്ടേ…..”

മായ തള്ളിമാറ്റി നീങ്ങിയിരുന്നു…..

അതിലും വേഗത്തിൽ നന്ദൻ ആ കയ്യിൽ പിടിച്ചു തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചിരുന്നു….ആ മുഖം ഒരു കൈകൊണ്ട് കോരിയെടുത്തു ചുണ്ടുകളിലേക്ക് വീണ്ടും ചായാനൊരുങ്ങുമ്പോഴാണ് ഹരിയുടെ ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത്……

പഴയൊരു fz ബൈക്ക് ആണ് അത്രയധികം ശബ്ദം ഒന്നുമില്ല പക്ഷേ മായയ്ക്കത് ഏതുറക്കത്തിലും തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കും…..

ഞെട്ടി വിറച്ച് വെപ്രാളത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു ഹാളിലേക്ക് നീങ്ങി മായ….

“ഹരി….ഹരിയാ….എണീറ്റ് വന്നേ…..” നന്ദനോട് പറഞ്ഞിട്ട് നൈറ്റി കൈകൊണ്ടോന്ന് ഒതുക്കി മുൻവശത്തേക്ക് ചെന്നു……

“അമ്മാ…..” വിളിച്ചുകൊണ്ട് വന്നു ചെരിപ്പഴിച്ചു നടക്കല്ലിലേക്ക് കയറിയവൻ അമ്മയുടെ നേരെ നോക്കിയതും പുരികം ചുളിഞ്ഞു…..

ഉലഞ്ഞ മുടിയും വാകപ്പൂ പോലെ തുടുത്തു ചുവന്ന മുഖവും ആയി അമ്മ….ആകെ വിയർത്തത് പോലെ….

കരയുവായിരുന്നോ……

പക്ഷെ തൊട്ടുപിന്നാലെ മുണ്ട് മുറുക്കിയുടുത്തു