Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 7 [Anamika]

നിന്നാൽ ഹരിയോടെല്ലാം വിളിച്ചു കൂവും ഞാൻ…..

ഒരായിരം വട്ടം പറഞ്ഞതല്ലേ അവള്..അവള് കാരണമല്ല നിങ്ങടെ മോൻ പോയതെന്ന്….കേട്ടില്ലല്ലോ…..

ഇത്ര വല്യ സ്നേഹനിധി ആയിരുന്നു നിങ്ങടെ മോനെങ്കിൽ പോയിട്ടിത്രേം കൊല്ലമായിട്ട് എന്തേ അമ്മയെ വന്നൊന്ന് കണ്ടില്ല പോട്ടെ ഒരു കത്തെഴുതിയില്ല….“

ദേഷ്യം കൊണ്ട് തുള്ളുവാണ് ലളിതമ്മയെന്ന് ഹരിക്ക് തോന്നി…..

”നീയാരടി അതിനിവിടെ കിടന്ന് പ്രസംഗിക്കാൻ….എന്റെ നേരെ ചാടാൻ ഒരുത്തിക്കും നിന്നുകൊടുത്തിട്ടില്ല പങ്കജാക്ഷി….ഹല്ലേ…..അവളെന്നെ ഭരിക്കാൻ വന്നേക്കുന്ന്…..ചെന്നു നിന്റെ വീട്ടിൽ കേറി തുള്ളേടി മൂധേവി…..“

അതിന് മറുപടി ലളിതമ്മ പറയും മുമ്മേ ഹരി വാതിലിൽ ആഞ്ഞു കോട്ടി….

അകത്തെ ശബ്ദം നിലച്ചു….

വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു….

അവനകത്തേക്ക് കയറി….

അമ്മ ടേബിളിൽ മുഖം ചായ്ച്ചു കിടപ്പുണ്ട്….ചിന്നു അടുത്ത് തന്നെയിരിക്കുന്നു….കോളേജ് വിട്ടു വന്ന വഴി കയറിയതാണെന്ന് തോന്നുന്നു യൂണിഫോം മാറിയിട്ടില്ല…

ദീവാങ്കോട്ടിൽ പങ്കുവും….വേഷം വന്നത് തന്നെ…അപ്പൊ വന്നതേ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് അത് മാറാൻ പോലും നിൽക്കാതെ….

”ചിന്നൂ….നിനക്ക് കുളിക്കാനും നനയ്ക്കാനും ഒന്നും ആയില്ലേ…..“

തന്നോട് പോകാൻ പറഞ്ഞതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവള് എണീറ്റുപോയി……

കൊണ്ടുവന്ന കവറുകൾ അടുക്കളയിൽ വച്ചിട്ട് ഹരി തിരികെ വന്ന് പങ്കുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നു…..

“അച്ഛമ്മേ…..”

“മ്മ്മ്….”

“അങ്ങനല്ലേ ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടുള്ളു……അതങ്ങനെയല്ലെന്ന് ബോധ്യമായതിനു ശേഷവും ഞാൻ അങ്ങനെ മാത്രമല്ലെ വിളിച്ചിട്ടുള്ളു……

എന്തുകൊണ്ടാ…..

എന്റെ കണ്ണിൽ എനിക്കാ സ്നേഹം തന്നതുകൊണ്ട്….ആ സ്ഥാനത്തു നിന്നതുകൊണ്ട്….നിസ്വാർത്ഥമായി എന്നെ സ്നേഹിച്ചതുകൊണ്ട്……

എന്ന് കരുതി എന്റമ്മയെ കണ്ണീരു കുടിപ്പിക്കാം എന്നാണെങ്കിൽ ഞാനത് മാറിചിന്തിക്കേണ്ടി വരും…..

അത്‌ വേണോ….

ആർക്കും അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്യുന്നവളല്ല എന്റമ്മ….ചെയ്തിട്ടില്ല ചെയ്യുകയും ഇല്ലാ….

നിങ്ങളുടെ മകൻ പോയതിൽ എന്റമ്മയ്ക്കൊരു പങ്കും ഇല്ലെന്ന് പലയാവർത്തി