Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 14 [JHON CLINTON]

നോക്കിയിട്ട് ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ നടന്നു…

” അവിടെ  ഒന്നും ആരെയും കാണുന്നില്ല…“

അച്ഛനാണ് ആദ്യം പറഞ്ഞത്

”ആരെങ്കിലും അതുവഴി പോകുമ്പോ വല്ല പട്ടിയെ പൂച്ചയെ കണ്ടു പേടിച്ചത് ആയിരിക്കും“

അച്ഛൻ അത് പറഞ്ഞു തീർത്തെങ്കിലും എനിക്ക് എന്തോ അത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പറ്റിയില്ല ആരെങ്കിലും ഇങ്ങനെ ഒക്കെ അലറി പേടിക്കുമോ…

ആ നിലവിളി കേട്ടാൽ അറിയാം വല്ല പുലിയും പിടിക്കാൻ വന്നാൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന നിലവിളിയാണത്…

”നിങ്ങൾ ഇങ്ങു കയറി പോര് അവിടെ ആരെയും കാണാൻ ഇല്ലല്ലോ എന്തായാലും രാവിലെ ഒന്നുകൂടി നോക്കാം”

അമ്മയുടെ നിർദ്ദേശം എത്തി…

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ തിരച്ചിലല്ല നിർത്തി വീട്ടിലേക്ക് കയറി…നേരെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നത മായയും അശ്വതിയും ഇപ്പോഴും നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്…

ഞാനെൻറെ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ വീണ്ടും കയറിക്കടന്നു…

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദിവ്യയും മുറിയിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു അവളും എൻറെ അടുത്ത് തന്നെ വന്നു കിടന്നു…

എന്നാൽ ഏത് മൈരൻ ആണോ ആവോ കറക്റ്റ് സമയത്ത് തന്നെ നിലവിളിക്കാൻ തോന്നിയത്?

ഞാൻ മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തു…

ഇന്നെങ്കിലും അവളുടെ പൂവിൻറെ ഉള്ളറിയാൻ എൻറെ കുട്ടന് യോഗം ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് കരുതി…എവിടെ…

എന്തൊക്കെയോ മനസ്സിൽ കുത്തിപ്പിറുക്കി അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു പെട്ടെന്ന് തന്നെ അശ്വതി എന്റെ മുഖം പിടിച്ചു അവളുടെ മാറിലേക്ക് ചേർത്തു…

സബാഷ്…

അവിടെ അങ്ങനെ തന്നെ അനങ്ങാതെ കിടന്നു എപ്പോഴോ ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി…

***********************

മായയുടെ ആ വീടിന് മുന്നിലെ വഴിക്ക് മുൻവശത്തുള്ള കാടുപിടിച്ച് കിടക്കുന്ന ആ പ്രദേശത്തു നിന്നും വലിയ രണ്ടു മരങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ നിഴൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു…

ആ ഇരുട്ടിൽ