Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 14 [JHON CLINTON]

ഞങ്ങൾക്ക് അസ്വാഭാവികമായി ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…

പിന്നെ അതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും ഞങ്ങൾ കൂടുതലായി തിരക്കിയില്ല…

ഏതെങ്കിലും പിള്ളേര് കളിക്കു വേണ്ടി ഉച്ചയിട്ടതാവാം എന്ന് ഞങ്ങളും ഉറപ്പിച്ചു…

അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി…

ഈ നാട്ടിലെ മിക്ക പരിസരങ്ങളും ഇപ്പോൾ എനിക്ക് പരിചിതമാണ്…

അതിന് കാരണം ദിവസവും വൈകുന്നേരം ഉണ്ടായിരുന്ന നടത്തം തന്നെയായിരുന്നു…

എന്തോ പതിയെ പതിയെ ഈ നാട് എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു  തുടങ്ങിയിരുന്നു…

പിന്നെ മായയും ദിവ്യവുമായുള്ള എൻറെ ബന്ധം വളരെയധികം വളർന്നു വന്നു…

കളിയൊഴിച്ച് എല്ലാതരത്തിലും ഞാൻ അവരെ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു…

എന്തോ ദൈവം അതിന് ഒരു അവസരം എനിക്ക് തരുന്നില്ല…

തക്കം കിട്ടുന്ന ഓരോ  സമയത്തും എൻറെ കൈകൾ അവരുടെ  ശരീരത്തിൽ തന്നെയായിരിക്കും…

എൻറെ ഈ സാമീപ്യം എന്നെക്കാട്ടിലും കൂടുതൽ ആസ്വദിച്ചിരുന്നത് അവർ തന്നെയാണ്

അങ്ങനെ വളരെ മനോഹരമായി ദിവസങ്ങൾ മുന്നോട്ടു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

***************

അങ്ങനെ ഒരു ശിവരാത്രി ദിവസം…..

“എൻറെ പൊന്നു ദിവ്യ നിന്റെ കഴിഞ്ഞില്ലേ ”

കാത്തുനിന്ന് സഹിക്കട്ടെ ഞാൻ വാതിലിനു പുറകിൽ നിന്ന് ചോദിച്ചു

ശിവരാത്രി ആയതിനാൽ എല്ലാവരും അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകാനുള്ള തിരക്കിലാണ് അതിൻറെ ഒരുക്കത്തിലാണ് ഇപ്പോൾ…

“ഒരു അഞ്ചുമിനിറ്റ് കൂടി ഇപ്പൊ വരാം..”

അടച്ചു കിടക്കുന്ന മുറിയുടെ അകത്തു നിന്നും ദിവ്യയുടെ ശബ്ദമാണ് അത്…

“ഇതുതന്നെയല്ലേ നീ ഒരു മണിക്കൂർ മുന്നേ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്”

“നിനക്കെന്താ അവിടെ പോയിട്ട് ഇത്ര വലിയ തിരക്ക്”

“എൻറെ പൊന്നു തമ്പുരാട്ടി വലിയ തിരക്കൊന്നുമില്ല എല്ലാവരും നിന്നെ കാത്തിരിക്കുക ആണ് ഒന്ന് വേഗം നോക്ക്…”

“ആ ഇപ്പൊ വരാന്ന് പറഞ്ഞേക്ക്”

എവിടുന്ന്…പോത്തിന്റെ ചെവിയിലല്ലേ വേദം ഓതുന്നത്…