Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 20 [JHON CLINTON]

ഇങ്ങനെയൊക്കെ മൂടും തൂങ്ങി നടക്കാൻ പറ്റുമോ.. ആണായാൽ ഒരു സ്റ്റാൻഡ് വേണം എടാ പോങ്ങ....”

ശിവനെ ഈ മൈരനെ ഞാൻ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കും..

“എടാ അതൊന്നുമല്ല സത്യമായിട്ടും എനിക്ക് വയ്യ.. ഇപ്പോ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ ശരിയാവില്ല അതുകൊണ്ടാണ്...”

“ഓ ആയിക്കോട്ടെ... ഇനി മോൻ അതും ഇതും പറഞ്ഞു കിടന്നു മെഴുകേണ്ട വരാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ അത് പറഞ്ഞാൽ മതി...”

“നിർത്ത്... നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ഒരു മാസ്കും വാങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് വാ...”

“അതെന്തിനാ...”

“അതൊക്കെ നീ വരുമ്പോൾ മനസ്സിലാവും... പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവില്ലല്ലോ...”

ഞാൻ ഫോണും കട്ട് ചെയ്തു ബെഡിലേക്ക് ഇട്ടു എന്നിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി മുഖം ഒന്ന് കഴുകി പുറത്തുവന്നു അലമാര തുറന്നു അതിൽ നിന്നും പഴയ ഒരു റെഡ് ഷെഡുള്ള സൺഗ്ലാസ് എടുത്ത് വെച്ചു. ഇനി ആരെങ്കിലും കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ഈ തിളക്കം കണ്ടാൽ പിന്നെ അത് പറഞ്ഞു നിൽക്കേണ്ടിവരും...

മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. പമ്മി ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ ഇറങ്ങിനടന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ സോഫയിൽ ലക്ഷ്മി അമ്മ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എൻറെ നേരെ നോട്ടം വന്നത് ഞാൻ മിണ്ടല്ലേ എന്ന് ചുണ്ടിൽ കൈവെച്ച് കാണിച്ചു...

“നീ എങ്ങോട്ടാ...?” ശബ്ദം താഴ്ത്തി ആയിരുന്നു ചോദ്യം..

“ഞാനൊന്ന് പുറത്തുപോയിട്ട് വരാം. ഇപ്പൊ ഇവിടെ നിന്നാൽ എനിക്ക് ചിലപ്പോ പ്രാന്താവും.. അല്ല അവരൊക്കെ എവിടെ...?”

“എല്ലാവരും അകത്തുണ്ട്...”

“ആരോടും പറയണ്ട കേട്ടോ ഞാൻ പോയിട്ട് വേഗം വരാം...”

“ മോനെ ഇപ്പോൾ പുറത്തു പോണോ...?”

“ഞാൻ വേഗം വരാം ലക്ഷ്മി അമ്മേ...”

എന്നും കളിച്ചു