യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ഫിലിപ്പും റൂബനും തമ്മിൽ ഹോസ്പിറ്റലിലെ പുതിയ ഡിജിറ്റൽ സർജറി സിസ്റ്റത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഫെലിക്സ് പാട്ടുകൾ മാറി മാറി പ്ലേ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു…
” റൂബൻ… നിനക്ക് നല്ല ഡ്രൈവിംഗ് സെൻസ് ഉണ്ട്. നല്ല സ്മൂത്ത് ആയിട്ടാണ് നീ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത്,” ഫിലിപ്പ് അഭിനന്ദിച്ചു.
” താങ്ക്യൂ സർ. മാം ആണ് എന്നെ ഇതിന് ഒരുപാട് സപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്… ” റൂബൻ കണ്ണാടിയിലൂടെ പുറകിലെ സീറ്റിലിരുന്ന സിനിയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
സിനി ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ കുന്നുകളിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുകയായിരുന്നു. ഫിലിപ്പിന്റെ തൊട്ടടുത്തിരിക്കുമ്പോഴും റൂബന്റെ ഓരോ നോട്ടവും അവളിൽ മിന്നൽ പോലെ പടരുന്നു…
ഹത്തയിലെ ഡാമിന് (Hatta Dam) സമീപം അവർ വണ്ടി നിർത്തി. നീല കലർന്ന പച്ച വെള്ളവും ചുറ്റുമുള്ള ചാരനിറത്തിലുള്ള കുന്നുകളും വല്ലാത്തൊരു ഭംഗി നൽകി…
ഫെലിക്സും ഫിലിപ്പും പതുക്കെ വെള്ളത്തിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. റൂബനും സിനിയും അല്പം പിന്നിലായി…
” സിനീ… നോക്കൂ. ഇതാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് നമുക്ക് ഇങ്ങനെ ഒന്നിച്ചു നടക്കാൻ പറ്റുന്നത് എത്ര വലിയ സന്തോഷമാണ്… ” റൂബൻ പതുക്കെ അവളോട് മന്ത്രിച്ചു.
” റൂബൻ… പ്ലീസ്. ഫിലിപ്പ് തൊട്ടുമുന്നിലുണ്ട്. നീ ഇങ്ങനെ റിസ്ക് എടുക്കരുത്… ” സിനി പരിഭ്രമത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി.
” പേടിക്കണ്ട സിനീ. നോക്കൂ… അവിടെ പപ്പയും മകനും അവരുടെ ലോകത്താണ്. ഇവിടെ നമ്മൾ നമ്മുടെ ലോകത്തും… ” റൂബൻ പതുക്കെ സിനിയുടെ കയ്യിലെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തന്റെ വിരലുകൾ ഒന്ന് തൊട്ടു.
വ്യോമക്കശൻ
to
കബനീനാനാഥ
കഥാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ കഥാകാരന് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കു നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഖേദം തോന്നും.
Dear കബനി…തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയാം.. പറ്റുന്ന സമയങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ എഴുതൂ..താങ്കളോടും താങ്കളുടെ എഴുത്തിനോടുമുള്ള ഇഷ്ടവും,ആരാധനയും കൂടുതൽ ആണു…❤️🥰