സ്വർണ്ണക്കൂട് [കബനീനാഥ്] 260

തൊട്ടടുത്തിരുന്ന സിനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടിയതുപോലെ തോന്നിയെങ്കിലും അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല… അവളുടെ മനസ്സ് പിന്നിലേക്ക് പാഞ്ഞു. റൂബൻ പറഞ്ഞിരുന്ന ആ ‘നാല് വർഷങ്ങൾ’… തന്നെ ആദ്യമായി കണ്ട ആ നിമിഷം…
‘അവൻ എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണോ ഈ പ്രൊഫഷൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത്? എന്റടുത്ത് എത്താൻ വേണ്ടി അവൻ അവന്റെ താല്പര്യങ്ങൾ വരെ മാറ്റിവെച്ചോ?’ ഈ ചിന്ത സിനിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടി. അവളോടുള്ള റൂബന്റെ പ്രണയം വെറുമൊരു ശാരീരിക ആകർഷണമല്ല, മറിച്ച് വർഷങ്ങളായി അവൻ പ്ലാൻ ചെയ്ത് നേടിയെടുത്ത ഒന്നാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ആ തിരിച്ചറിവിൽ റൂബനോടുള്ള അവളുടെ ബഹുമാനവും ഇഷ്ടവും ഒരേ സമയം വർദ്ധിച്ചു….

വൈകുന്നേരം അവർ ഫെലിക്സിന്റെയും ഫിയയുടെയും കൂടെ കോളേജ് കഫറ്റീരിയയ്ക്ക് മുന്നിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു.
” മമ്മി… എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്…? ” ഫെലിക്സ് സിനിയുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

” ഒന്നുമില്ലടാ… റൂബനെക്കുറിച്ച് പ്രൊഫസർ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു… ” സിനി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

” ആ പുള്ളി ഒരു ലെജൻഡ് ആണ് മമ്മി. ഇവിടെ എല്ലാവർക്കും റൂബൻ ചേട്ടനെ വലിയ കാര്യമാണ്. പക്ഷേ ആളെന്തിനാ ദുബായ്ക്ക് പോയതെന്ന് ഇപ്പളും ഇവിടുത്തെ ജൂനിയേഴ്സ് ചോദിക്കാറുണ്ട്… ” ഫെലിക്സ് ചിരിച്ചു.

സിനി തന്റെ മൂക്കുത്തിയിൽ പതുക്കെ ഒന്നു വിരലുകൾ ഓടിച്ചു. ദുബായിലെ ആ വലിയ വില്ലയേക്കാൾ, ഈ കോളേജ് വരാന്തകളിൽ ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രിയം തോന്നി. കാരണം, ഇവിടെയാണ് റൂബൻ തനിക്ക് വേണ്ടി സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ടു തുടങ്ങിയത്…

The Author

36 Comments

Add a Comment
  1. വ്യോമക്കശൻ G

    വ്യോമക്കശൻ
    to
    കബനീനാനാഥ
    കഥാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ കഥാകാരന് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കു നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഖേദം തോന്നും.

  2. Dear കബനി…തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയാം.. പറ്റുന്ന സമയങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ എഴുതൂ..താങ്കളോടും താങ്കളുടെ എഴുത്തിനോടുമുള്ള ഇഷ്ടവും,ആരാധനയും കൂടുതൽ ആണു…❤️🥰

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *