“ വേണ്ടാ… ഞാനെടുത്തു വെക്കാം… “ അവൻ ലഗേജുകൾ ഓരോന്നായി ഡിക്കിയിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു…
അതു കഴിഞ്ഞ് റൂബൻ തന്റെ കാറിന്റെ മുൻസീറ്റിൽ ഇരുന്ന ഒരു ചെറിയ ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സ് എടുത്ത് അത് ഫിയയുടെ നേർക്ക് നീട്ടി…
” ഫിയാ… ആൾ ദി ബെസ്റ്റ്…! ഇത് എന്റെ വക ചെറിയൊരു ഗിഫ്റ്റ്… സ്റ്റഡി വെൽ… ”
ഫിയ അത്ഭുതത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും ആ സമ്മാനം വാങ്ങി. ” താങ്ക്സ് റൂബൻ ചേട്ടാ… ” അവൾ അത് തുറന്നു നോക്കി.
” നല്ല പയ്യനാണ്… ” ഫിലിപ്പ് സിനിയുടെ അരികിൽ നിന്ന് മെല്ലെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ സിനി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. റൂബൻ ഫിയയ്ക്ക് നൽകിയ ആ സമ്മാനത്തിലും അവന്റെ പെരുമാറ്റത്തിലും എവിടെയോ ഒരു ‘അവകാശം’ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് അവൾ മാത്രം അറിയാം…
യാത്രയിലുടനീളം ഫിലിപ്പും റൂബനും നാട്ടിലെ മെഡിക്കൽ കോളേജ് വിശേഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആവേശത്തോടെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. സിനി പുറകിലെ സീറ്റിലിരുന്ന് ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലേക്ക് നോക്കി. ഇടയ്ക്കിടെ കാറിലെ മിററിലൂടെ റൂബന്റെ കണ്ണുകൾ സിനിയുടേതുമായി ഉടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു തരം നിഗൂഢതയുണ്ടായിരുന്നു.
എയർപോർട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഫിലിപ്പും ഫിയയും ലഗേജുമായി മുന്നോട്ട് നടന്നു. ട്രോളി എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ സിനി അല്പം പിന്നിലായി. ആ നിമിഷം റൂബൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.
” നാട്ടിൽ ചെന്നിട്ട് ആ പഴയ സ്ഥലം ഒന്ന് കാണണം കേട്ടോ. എന്റെ ഈ സിനിയെ അവിടെ വെച്ചാണ് എനിക്ക് ആദ്യമായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. മറക്കില്ലല്ലോ…? ” അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തൊട്ടു. ആ സ്പർശനം ആരുടേയും കണ്ണിൽ പെട്ടില്ലെങ്കിലും സിനിയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വിറച്ചു.
വ്യോമക്കശൻ
to
കബനീനാനാഥ
കഥാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ കഥാകാരന് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കു നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഖേദം തോന്നും.
Dear കബനി…തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയാം.. പറ്റുന്ന സമയങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ എഴുതൂ..താങ്കളോടും താങ്കളുടെ എഴുത്തിനോടുമുള്ള ഇഷ്ടവും,ആരാധനയും കൂടുതൽ ആണു…❤️🥰