അവൻ പതുക്കെ സിനിയുടെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് അവന്റെ കൈകൾ നീങ്ങി. അവളുടെ നേർത്ത ലെഗ്ഗിഗ്സിനു മുകളിലൂടെ അവളുടെ യോനീതടത്തിനു മേലെ പതുക്കെ ഉരസാൻ തുടങ്ങി… ആ സ്പർശനത്തിൽ സിനിയുടെ വിരലുകൾ റൂബന്റെ കൈത്തണ്ടിൽ മുറുകി…
” റൂബൻ… ഉഫ്ഫ്… എനിക്ക്…മ്മ്മ്മ്… എനിക്ക് വയ്യാ… ഹമ്മ്… ” സിനിയുടെ ശബ്ദം ഒരു തേങ്ങലായി മാറി.
” സിനിക്കുട്ടാ… നീ എന്റെ മാത്രമല്ലേ…!! ലവ് യൂ ടാാ… “ അവൻ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
“ ടക്… ടക്…. “ കിടുങ്ങിപ്പോയി രണ്ടാളും…
സർവ്വ നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ട് റൂബന്റെ കൈകളിലിരുന്ന് ഉരുകി പൊട്ടിയൊലിക്കാൻ പോകുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്നേ ആ ശബ്ദം സിനിയുടെ കാതുകളിൽ ഒരു വെള്ളിടി പോലെയാണ് പതിച്ചത്… സിനി ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവനെ തള്ളിമാറ്റി ടേബിളിൽ നിന്നും താഴേക്കിറങ്ങി. അവളുടെ ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങുകയായിരുന്നു… മുടിയിഴകൾ അലങ്കോലമായിരിക്കുന്നു, ചുണ്ടുകളിലെ ലിപ്സ്റ്റിക് പടർന്ന് അവ കൂടുതൽ ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു…
” ദൈവമേ… റൂബൻ… വേഗം… വേഗം ആ ചെയറിൽ ഇരിക്കൂ… ” സിനി കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് തന്റെ കുർത്തയുടെ ചുളിവുകൾ മാറ്റാനും മുടി ഒതുക്കാനും ശ്രമിച്ചു.
റൂബൻ ഒട്ടും പരിഭ്രമിക്കാതെ, മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അടുത്തുള്ള കസേരയിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. അവൻ തന്റെ സ്റ്റെതസ്കോപ്പ് ശരിയാക്കി ഒരു മെഡിക്കൽ ഫയൽ കയ്യിലെടുത്തു. സിനി പതുക്കെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം വാരിയെല്ലുകൾ തകർക്കും വിധം തുടികൊട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
വ്യോമക്കശൻ
to
കബനീനാനാഥ
കഥാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ കഥാകാരന് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കു നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഖേദം തോന്നും.
Dear കബനി…തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയാം.. പറ്റുന്ന സമയങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ എഴുതൂ..താങ്കളോടും താങ്കളുടെ എഴുത്തിനോടുമുള്ള ഇഷ്ടവും,ആരാധനയും കൂടുതൽ ആണു…❤️🥰