” മാഡം, ബെഡ് നമ്പർ 108-ലെ പേഷ്യന്റ് ഇപ്പോൾ സ്റ്റേബിൾ ആണ്… ” മേരി പറഞ്ഞു.
” ശരി മേരി… ഞാൻ ഒന്ന് റൗണ്ട്സ് കൂടി കഴിഞ്ഞു പൊയ്ക്കോളാം… ” സിനി വേഗത്തിൽ നടന്നു. അവളുടെ നടത്തത്തിൽ പഴയ ആ ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു…
അന്ന് രാത്രി വില്ലയിലെത്തിയപ്പോൾ ഫിലിപ്പ് സ്വീകരണമുറിയിൽ ഇരുന്നു ലാപ്ടോപ്പിൽ എന്തോ നോക്കുകയായിരുന്നു. സിനി അകത്തേക്ക് കയറിയതും അയാൾ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി. ആ നോട്ടം സിനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ പോലെ പാഞ്ഞുപോയി…
” സിനീ… നീ ഇന്ന് വല്ലാതെ വൈകിയല്ലോ. ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആയിരുന്നു… ” ഫിലിപ്പിന്റെ ശബ്ദം ശാന്തമായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ ഒരുതരം ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു…
” അത്… ഒരു എമർജൻസി കേസ് ഉണ്ടായിരുന്നു ഫിലിപ്പ്. ചാർജ് തീർന്നു ഓഫ് ആയതാകും… ” സിനി ബാഗ് സോഫയിലേക്ക് ഇട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു…
ഫിലിപ്പ് പതുക്കെ അവളുടെ പിന്നാലെ വന്നു. അടുക്കളയുടെ വാതിക്കൽ ചാരി നിന്ന് അയാൾ അവളെ ഒന്നു നിരീക്ഷിച്ചു…
” നിനക്ക് വല്ലാതെ ക്ഷീണമുണ്ടല്ലോ സിനീ… പിന്നെ… എന്തു പറ്റി ഒരു മാറ്റം പോലെ… ” അയാൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
സിനി വെള്ളം കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒന്ന് ഞെട്ടി. ഫിലിപ്പ് അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. വർഷങ്ങളായി അയാൾ തന്നെ തൊടുമ്പോൾ തോന്നാത്ത ഒരുതരം അസ്വസ്ഥത അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നി…
” എന്താ സിനീ… നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിറയ്ക്കുന്നത്…? ” അയാൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
” ഒന്നുമില്ല… കുറച്ചു വിശ്രമിച്ചാൽ മാറിക്കോളും… ” സിനി പതിയെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു…
വ്യോമക്കശൻ
to
കബനീനാനാഥ
കഥാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ കഥാകാരന് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കു നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഖേദം തോന്നും.
Dear കബനി…തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയാം.. പറ്റുന്ന സമയങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ എഴുതൂ..താങ്കളോടും താങ്കളുടെ എഴുത്തിനോടുമുള്ള ഇഷ്ടവും,ആരാധനയും കൂടുതൽ ആണു…❤️🥰