തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍] 1797

“അമ്മച്ചീ…” കീഴ്ച്ചുണ്ട് പിളർത്തി ഞാൻ കുട്ടികളെ പോലെ പരിഭവം കാട്ടി .അമ്മച്ചിയുടെ മുഖം എന്റെ വിളിയിലങ്ങ് ഇഷ്ടപെട്ട പോലെ തുടുത്തു വന്നു. ഏട്ടത്തിയും, അന്നയും എന്റെ വിഷമ വിളിക്കേട്ട് ചിരിയടക്കാനാകാതെ നിന്നു  . “അച്ചോടാ. ..”എന്ന കമെന്റ് ഞാൻ ചിരിക്കിടയിൽ അന്നയിൽ നിന്നും കേട്ടു.

“പറയെടാ നിന്റെ വീട് തന്നെയല്ല്യോ..” അമ്മച്ചി വീണ്ടും ചെവിയിൽ നിന്ന് പിടുത്തം വിടാതെ ചോദിച്ചു.  “അതൊക്കെ ശെരിയാണ്. .എന്നാലും എന്റെ അമ്മച്ചിയെ കാണാൻ ഞാൻ ആദ്യായിട്ട് വരല്ലേ..അപ്പോ ഞാൻ എന്തേലും വാങ്ങി കൊണ്ട് വരണ്ടേ..?.”എന്റെ കുഞ്ഞു കുട്ടിയുടെ പോലെയുള്ള ചോദ്യം ശെരിക്ക് കേട്ട അമ്മച്ചി അന്നയെയും ഏട്ടത്തിയെയും മാറി മാറി നോക്കി.

“കണ്ടോടീ എന്റെ മോന്റെ സ്നേഹം…”അമ്മച്ചിയുടെ വിരലുകൾ എന്റെ മുടിയിലും കവിളിലും ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി.“ന്റെമോനാ ഇത് ”താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞു എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ചുടു ചുംബനം തന്നു പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ ആകെ വല്ലാതായി. ശ്രീദേവി എനിക്ക് തന്നപോലെ പെട്ടന്ന് കരുതി പോയി. വിശ്വസിക്കാനാകാത്ത കാര്യം കിട്ടിയപ്പോ എന്റെ കണ്ണും നിറഞ്ഞു. അത് ഏട്ടത്തി വേഗം കണ്ടു.

“ദേ അമ്മച്ചി എന്റെ മോനേ കരയിക്കാ..? …” ഞാൻ കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാകാതെ ഏട്ടത്തിയെ നോക്കിപ്പോയി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ എപ്പോഴും കരച്ചിൽ മാത്രമുണ്ടായിരുന്നു എന്റെ ഏട്ടത്തി ഇപ്പോഴെന്ത് സന്തോഷത്തിലാണ്.എന്റെ മോനെന്ന് പറയുമ്പോ ഞാൻ ഏട്ടത്തിക്ക് സ്വന്തമാണെന്ന അഹങ്കാരം ആ വാക്കിലില്ലേ?

നിറഞ്ഞ കണ്ണുകണ്ട് അമ്മച്ചിയെന്നെ വേദനയോടെ നോക്കി

The Author

79 Comments

Add a Comment
  1. ബ്രോ പോയോ പിന്നേം 🫤

  2. ramoi vegam complete aak

  3. രാമാ 😭😭😭😭😭

  4. evideyanu Rama nee hope thannu pattikaruthu

  5. Still Waiting😊😊

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *