തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍] 1797

“അമ്മച്ചിക്ക് വേണ്ടടാ..മോന് കഴിക്കി..” എന്നാലുമാ മുഖത്തു എന്റെ കൈ കൊണ്ട് കഴിക്കാനുള്ള കൊതിയൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“അതൊന്നും പറഞ്ഞാ പറ്റൂല്ലാ..ഞാൻ തരുന്നതല്ലേ….” ഇത്തിരി സ്നേഹം കൂട്ടി ഞാനങ്ങു നിർബന്ധിച്ചപ്പോ ആ വായ മെല്ലെ തുറന്നമ്മച്ചി വെച്ചു . എന്റെ വിരലുകൾ ചുണ്ടിലും ആ നാക്കിലും ഇഴഞ്ഞു. ബാക്കി രണ്ടു കഷ്ണം കൂടെ അമ്മച്ചിക്ക് കൊടുത്തപ്പോ ഞാനും ഹാപ്പി കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ അമ്മച്ചിയും ഹാപ്പി. ചായയും കുടിച്ചു കൈ കഴുകി.വരാന്തയിൽ നിന്നപ്പോ സമയം മൂന്നര.അനുഷേച്ചിയുടെ മെസേജ് ഒന്നും വന്നിട്ടില്ല . വീട്ടിൽ എന്താണാവോ അവസ്ഥ. ഇവിടന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാൻ വയ്യ. ആരേലും കേട്ടാലോ? വരാന്തയിൽ നിന്ന് ശക്തി കുറഞ്ഞ മഴയും നോക്കി. ചെറിയ തണുപ്പും കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നു.

“ഇറങ്ങാനായോ….?” അകത്തു നിന്ന് വന്ന ഏട്ടത്തി പോവാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണെന്ന് മനസ്സിലായി. ഇരുട്ടുന്നത് മുന്നേ വീട്ടിലെത്തണം. അമ്മയിനി എന്നെ തടയാൻ ആളുകളെ ഏർപ്പാടാക്കിയുട്ടുണ്ടേൽ രാത്രിയായ അത് ഏട്ടത്തിക്കും വാവക്കും പ്രശ്നം ആവും. പകലാവുമ്പോ അത്രേം പ്രശ്നമില്ലാലോ.

“നമുക്ക് ഇറങ്ങിയാലോ? ” ഞാനിത്തിരി ശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു . പോവാൻ തീരെ തലപ്പര്യം ഏട്ടത്തിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാലും തലയാട്ടി ഏട്ടത്തി അകത്തേക്ക് പോയി.  ഉള്ളിലേക്ക് കേറിയപ്പോ ലിവിങ് റൂമിൽ ഏട്ടത്തിയുടെ അച്ഛനിരിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ അങ്ങട്ടേക്ക് നടന്നു.

“ഇറങ്ങാനായി ല്ലേ…” കാര്യം മുന്നേ മനസിലാക്കിയ ചോദ്യം.

“ഇരുട്ടുന്നതിന് മുന്നേ അങ്ങു എത്തണം..അവിടെ വരെ വണ്ടി ഓടിക്കണ്ടേ..?”