തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍] 1797

ആരും പറഞ്ഞാൽ മനസ്‌ മാറ്റത്ത അമ്മ ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ മനസ്സ് മാറ്റുന്നത് എങ്ങനെയാ. അമ്മക്ക് എന്തൊക്കെയോ മാറ്റമുണ്ട്. ഇനി അനുഷേച്ചി പറഞ്ഞപോലെ എന്നോട് എന്തോ ഇഷ്ടം കൂടുതലുണ്ടോ? താഴെ എവിടെയോ ആദ്യമായി ഞാൻ എതിർത്തു സംസാരിച്ചതിന്റെ വിഷമവും കൊണ്ട് ഇരിക്കാവും എന്റെ അമ്മപ്പെണ്ണ്. ഒരു നോക്ക് കാണാൻ തോന്നുന്നു. വിഷമിക്കല്ലേന്ന് പറയാൻ ഒരു കൊതി.

ഞാൻ വേഗം റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി. നേരിയ വെളിച്ചമേയുള്ളു റൂമിലൊക്കെ. ഇരുട്ട് മൂടി തുടങ്ങി. അനുഷേച്ചിയുടെ റൂമിൽ വാതിലിൽ കൂടെ വെളിച്ചം പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നുണ്ട്. ഏട്ടത്തിക്ക് റൂം ശെരിയാക്കി കൊടുക്കവും, അല്ലേൽ ഇടാൻ എന്തേലും തിരയാവും. അവരെ ശല്യം ചെയ്യണ്ട. ഞാൻ സ്റ്റെപ്പിറങ്ങി,ചെന്നു ലിവിങ് റൂമിൽ നോക്കി. അനക്കമൊന്നും ഇല്ലാതെ ഇരുട്ടത് മൂടി കിടക്കാണ് വീട് മൊത്തം. നേരിയ പാസ്സേജിലൂടെ നടക്കുമ്പോ അമ്മ മുറിയിൽ തന്നെയുണ്ടാവും എന്ന തോന്നൽ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.

റൂമിന്റെ വാതിൽ തള്ളിയപ്പോ അതൊരു മൂളുന്ന ഒച്ചയോടെ തുറന്നു വന്നു.റൂമിലേക്ക് ഞാൻ കേറി നോക്കി. നല്ല വെള്ള വിരിയുള്ള പഞ്ഞി മെത്തയിൽ കൊഴുത്ത അമ്മപ്പെണ്ണ് എനിക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞു കിടക്കാണ്. ഇളം മഞ്ഞ സാരിയുടുത്ത വെണ്ണ ശില്പം പോലെ എന്തോരും കൊഴുത്ത രൂപമാണ് അമ്മപെണ്ണിന്.

കാൽ മടക്കി ഒരു സൈഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് കിടന്ന് ,ചന്തി എന്റെ നേർക്ക് നീട്ടിയ കിടത്തം കണ്ടപ്പോ കൊഴുത്തു വിരിഞ്ഞ അമ്മകുണ്ടിയിൽ ഒന്ന് തൊട്ട് നോക്കാണെങ്കിലും മനസ്സെന്നോട് പറഞ്ഞു. കട്ടിയുള്ള പാൽ പായസ ചേലുള്ള വയർ പുറത്തേക്ക് കാണാതിരിക്കാൻ സാരി കൊണ്ട് മൂടി വെച്ചതാണ് എന്റമ്മ. എനിക്ക് പോലും കാണാൻ തരില്ലേ പെണ്ണെ? എന്തിനാണിങ്ങനെ കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞു വെക്കുന്നെ. എന്നാണേലും എനിക്കുള്ളതല്ലേയത്? കൈ മുട്ടിന്റെ അത്ര ഇറക്കമുള്ള മഞ്ഞ ബ്ലൗസിന്റെ നിറം കക്ഷത്തിൽ ഇരുണ്ടിരിക്കുന്ന കണ്ടു .