“അവർ ജയിലിൽ നിന്നും വരുന്നത് വരെ മാത്രമല്ലടാ… ഇനി ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വേണമെങ്കിലും ജയേച്ചി നമ്മുടെ കൂടെത്തന്നെ നിൽക്കും. എനിക്ക് അത്രയ്ക്കും ഇഷ്ടമാണ് എന്റെ ജയേച്ചിയെ!” കിടക്കയിൽ നിന്നും പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് താര ജയയെ നോക്കി വശ്യമായി പറഞ്ഞു.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ, സ്വന്തം ഭർത്താവിൽ നിന്നോ മകളിൽ നിന്നോ ഇന്നുവരെ കിട്ടാത്ത ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്വവും സ്നേഹവും ആദ്യമായി അനുഭവിക്കുന്നത് പോലെയാണ് ജയയ്ക്ക് തോന്നിയത്. അവൾ കൃതജ്ഞതയോടെ രാജേഷിനെയും താരയെയും മാറിമാറി നോക്കി.
“അമ്മ പറഞ്ഞത് അക്ഷരംപ്രതി സത്യമാണ് ജയാന്റി… വീട്ടിൽ എപ്പോഴും ആന്റിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് നൂറു നാവാണ്. ചിലപ്പോഴൊക്കെ എനിക്ക് അതുകേട്ട് ആന്റിയോട് വല്ലാത്ത അസൂയ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, അറിയാമോ?” രാജേഷ് ജയയുടെ അടിവയറ്റിന്റെ അരികിൽ തന്റെ കൈവിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ തടവിക്കൊണ്ട് വശ്യതയോടെ പറഞ്ഞു.
ആ സ്പർശനം ജയയുടെ ശരീരത്തിൽ ചെറിയൊരു മിന്നൽ പിണർപ്പായി പടർന്നു.
“അയ്യോ… ഇവൻ ചുമ്മാ പറയുന്നതാ ജയേച്ചി, കാര്യമാക്കേണ്ട. എങ്കിലും ജയേച്ചിയോട് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരിക്കാൻ എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണെന്ന് ഞാൻ ഇവനോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് സത്യമാണ്,” അത് പറയുമ്പോൾ താരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ള ലജ്ജ പടർന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
“പലപ്പോഴും അമ്മ ആന്റിയെക്കുറിച്ച് വാതോരാതെ സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ, അമ്മയുടെ സ്വന്തം മകളോ അല്ലെങ്കിൽ ഏറ്റവും അടുത്ത ഫ്രണ്ടോ ആണ് ജയാന്റിയെന്ന് വരെ എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയിട്ടുണ്ട്,” രാജേഷ് ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
