തേജാത്മികം 13 [Nishinoya] 398

“… എന്നാ അങ്ങനെ ചെയ്യാം. ഞാൻ ഉച്ചക്ക് നിന്നെ കൂട്ടാൻ വരാം…” തേജസ്‌ ദേവുവിനോട് പറഞ്ഞു.

“… എന്റെൽ സ്കൂട്ടി ഉണ്ടല്ലോ ഞാൻ അങ്ങ് വന്നോളാം…”

“… വേണ്ട. നീ ഇപ്പോഴാ അത്യാവശ്യം നന്നായി വണ്ടി ഓടിക്കുന്നെ അതിന്റെ ഇടക്ക് സമയം ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് സ്പീഡിൽ വണ്ടി ഓടിച്ചു ഒന്നും വരുത്തി വയ്ക്കണ്ട. ഞാൻ വന്ന് നിന്നെ കൂട്ടിക്കോളം…” ദേവു തേജസ്‌ പറഞ്ഞതിന് സമ്മതം മൂളി.

പിറ്റേന്ന് ഉച്ചക്ക് ദേവു പറഞ്ഞ സമയത്ത് തന്നെ ഞാൻ അവൾ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഷോപ്പിൽ എത്തി. എത്തുമ്പോൾ വിളിച്ചാൽ മതി അപ്പോൾ ഇറങ്ങി വരാം എന്നാണ് ദേവു പറഞ്ഞത്. അതിൻ പ്രകാരം പുറത്ത് എത്തി ഞാൻ അവളെ കാൾ ചെയ്യ്തു. റിങ് കേൾക്കുന്നുണ്ട് എന്നാൽ ആരും എടുക്കുന്നില്ല. ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് വെയിറ്റ് ചെയ്തിട്ടും കാൾ എടുക്കുന്നുമില്ല ദേവുവിനെ പുറത്തേക്ക് കാണാനും ഇല്ല. അവസാനം സഹികെട്ട് ഞാൻ ഷോപ്പിന് അകത്തേക്ക് കടന്നു. ചെല്ലുമ്പോൾ തന്നെ ദേവു ഇരിക്കുന്ന ബില്ല് സെക്ഷനിൽ ചെറിയൊരു ആൾകൂട്ടം. ഒപ്പം ഒരാളുടെ സൗണ്ട് ഉച്ചത്തിലും കേൾക്കുന്നുണ്ട്. കാര്യം എന്താന്ന് അറിയാൻ ആ തിരക്കിലേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറി.

“… സ്വർണം മോഷ്ടിക്കാൻ നോക്കിയതും പോരാ കൈയോടെ പിടിച്ചപ്പോ നുണ പറയുന്നോ… കള്ളി…” മാനേജർ ആരെയോ ഉച്ചത്തിൽ ശകാരിക്കുന്നതും കേട്ടാണ് ഞാൻ ആൾ കൂട്ടത്തിന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയത്.

എന്താ സംഭവം എന്ന് നോക്കുമ്പോൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി മുഖം താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന ദേവുവിനെയാണ് കാണുന്നത്.