“ അച്ചു.. എന്നെ വിട്.. “
ഹരി ഒരു താക്കീത് പോലെ പറഞ്ഞു…
“ഹരി…വേണ്ടടാ..
ഇങ്ങനെ ചെയ്യല്ലേ. നീ പോയാ എനിക്കാരാ…? “
അവളുടെ ഇടറിയ ശബ്ദം അവിടമാകെ നിറഞ്ഞു…
ഹരി അവളെ പിടിച്ചു തന്റെ മുന്നിലേക്ക് നിർത്തി.
കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ അച്ചുവിന്റെ മുഖം അവളെ മനസ്സിലാക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത വിധം മാറ്റിയിരുന്നു…
“ ഈ കണ്ണീരിനു സത്യമുണ്ടോ അച്ചു.
അതോ അഭിനയമോ..? “
ഹരി ചോദിച്ചു.
“എടാ ദയവായി ഇത് നിർത്ത്.
സിദ്ധാർത്തും ഞാനും തമ്മിൽ ഉള്ള ഇടപെടൽ കണ്ടാൽ പുറമെന്ന് നോക്കുന്നവർക്ക് സംശയം വരും.. അങ്ങനെ ആരോ ആണ് നിന്നെ പറഞ്ഞു തെറ്റ് ധരിപ്പിച്ചത്.. “
അച്ചു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
“ഹോ…പുറമെന്ന് ആരോ അല്ലെ…
ശരി…
സിദ്ധാർത്തുമായുള്ള ബന്ധം അവിടെ ഇരിക്കട്ടെ..
അപ്പൊ സൽമാനുമായോ.?
അന്ന് നമ്മളെ പിടിച്ചില്ലേ…ഒരു പോലീസുകാരൻ..
അവനുമായോ..? ഈ ബന്ധങ്ങൾക്കൊക്കെ വേണ്ട എക്സ്പ്ലനേഷൻ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞോ…കേൾക്കാൻ ഞാൻ റെഡി ആണ്. “
ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അച്ചുവിന്റെ ഹൃദയം നിലക്കും പോലെ തോന്നി..
ഇനിയൊരു വാക്കിനു നാവ് പൊന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത വിധം ആ നാവ് നിശ്ചലമായി..
ഹരി അവളെ ഒന്ന് പുച്ഛത്തോടെ നോക്കിയ ശേഷം ബെഡ്റൂമിൽ അവൻ ഘടിപ്പിച്ച ഒരു ഒളിക്കേമറ എടുത്ത് അച്ചുവിന്റെ കയ്യിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു…
അത് കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ ശ്വാസം മുട്ടി മരിക്കുമോ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി അവൾക്ക്..
