**വേണി:** “ഏട്ടൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്തതാണ് അവൾക്ക് കൊടുത്ത ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷ.”
**ഹരി:** “അതെന്താ നീ അങ്ങനെ പറയുന്നത്?”
**വേണി:** “നമ്മൾ ഒരാളോട് ചതി ചെയ്യുമ്പോൾ അവർ നമുക്ക് അർഹിക്കുന്ന ശിക്ഷ തരാതെ ഇരുന്നാൽ, ആ കുറ്റബോധം അവരെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വേട്ടയാടും ഏട്ടാ. ആ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലുതാണ് ഈ കുറ്റബോധം. അച്ചുവിന് ഇപ്പോഴും നിങ്ങളെ ഒരു നോട്ടമുണ്ട്. ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.”
**ഹരി:** “അതെങ്ങനെ നിനക്കറിയാം? നീ ഇതൊക്കെ എപ്പോൾ കണ്ടു?” അവൻ ഒരു കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
**വേണി:** “അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം. കണ്ടതല്ലേ ഞാൻ ആ പെണ്ണിന്റെ നോട്ടം. അവൾ നിങ്ങളെ നോക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണിൽ വല്ലാത്തൊരു നഷ്ടബോധമുണ്ടായിരുന്നു.”
**ഹരി:** “ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ നിനക്ക് എവിടുന്ന് സമയം കിട്ടി? നീ മണ്ഡപത്തിൽ കല്യാണത്തിന്റെ തിരക്കിലായിരുന്നില്ലേ?”
**വേണി:** “പിന്നെ! എന്റെ കെട്ട്യോനെ ആരെങ്കിലും വായി നോക്കിയാൽ ഞാൻ കണ്ണടച്ചിരിക്കണോ? അതൊക്കെ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”
ഹരി ചിരിച്ചുപോയി. അവൻ വേണിയുടെ മുഖം കൈവെള്ളയിലെടുത്തു.
**ഹരി:** “നോക്കിയെന്ന് വെച്ച് ഈ ഉണ്ടക്കണ്ണ് കാണിച്ച് പേടിപ്പിക്കല്ലേ… .”
രണ്ടുപേരും ആ നിമിഷം ഒന്നിച്ച് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ കഴിഞ്ഞുപോയ കാലത്തെ എല്ലാ കയ്പ്പേറിയ ഓർമ്മകളും മാഞ്ഞുപോകുന്നത് പോലെ തോന്നി.
