തരുണിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ആപാദചൂഡം ഒന്ന് തഴുകി കടന്നുപോയി. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ഉടയാടകൾ ഉതിർന്നു വീണ അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ അവന് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. തന്റെ പ്രിയതമയുടെ ആ വടിവൊത്ത ശരീരം വർണ്ണിക്കാതെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ അവന്റെ ഉള്ളിലെ അനുരാഗിക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു.
“ധ്വനി…” അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വന്യമായ താളമുണ്ടായിരുന്നു. “നിന്റെ ഈ ശരീരം… ഇതൊരു അത്ഭുതമാണ്. വിരിഞ്ഞ മാറിടങ്ങളിൽ തുടങ്ങി, ആ ആലില വയറിലെ ചുഴിയിലൂടെ കടന്ന്, നിന്റെ ആ വിടർന്ന അരക്കെട്ടിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഈ ‘Hourglass’ രൂപം… ഒരു ശില്പി കൊത്തിയെടുത്തത് പോലെ കൃത്യം!”
അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി നീങ്ങി നിന്നു. “ഇത്രയും മനോഹരമായ ഒരു ഉടൽ ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ല. നിന്റെ അരക്കെട്ടിന്റെ ആ ആഴമേറിയ വളവും, അതിന് താഴെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ ഭാഗങ്ങളും ചേർന്ന് തീർക്കുന്ന ഈ വടിവ്… ഏതൊരു പുരുഷനെയും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കാൻ ഇത് മാത്രം മതി.”
അവന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ചുംബനങ്ങളേക്കാൾ ആഴത്തിൽ പതിച്ചു. തന്റെ ശരീരം ഇത്രമേൽ പൂർണ്ണമാണെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ആവേശം ഉണർന്നു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ശരീരം ഒന്ന് വെട്ടിച്ചു. ആ ചലനത്തിൽ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ വളവുകൾ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.
“തരുൺ… നീ മതിയാക്ക്…” അവൾ നാണത്തോടെ കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇല്ല ധ്വനി, നിന്റെ ഈ സൗന്ദര്യം വർണ്ണിച്ചു തീർക്കാൻ എനിക്ക് ഈ ഒരു ജന്മം തികയില്ല,” അവൻ അവളുടെ ആ ഇടുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ അമർത്തി. ആ വലിയ കൈവെള്ളയിൽ അവളുടെ അരക്കെട്ട് ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും ഒതുങ്ങി.
