ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്] 101

തന്റെ നഗ്നത അവനിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന വികാരം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ധ്വനി, വല്ലാത്തൊരു ജാള്യതയോടെ ഇരുകൈകളും കുറുകെ വെച്ച് തന്റെ മാറുകൾ മറച്ചുപിടിച്ചു. അവളുടെ ഉടൽ ആകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തല താഴ്ത്തി, നാണം കൊണ്ട് ചുവന്ന കവിളുകളുമായി നിൽക്കുന്ന അവൾ ഒരു ശില്പത്തെപ്പോലെ അതീവ സുന്ദരിയായി തോന്നി.

തരുൺ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളെ പതുക്കെ മാറ്റി.

“എന്തിനാണ് ധ്വനി ഇത് മറയ്ക്കുന്നത്? ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണിത്,” അവൻ ആർദ്രമായി മന്ത്രിച്ചു.

അവൻ അവളുടെ ആ വിറയ്ക്കുന്ന ഇരുകൈകളെയും പിടിച്ചുയർത്തി തന്റെ കഴുത്തിൽ പിണച്ചുവെച്ചു. മറകളില്ലാതെ ആ മാറിടങ്ങൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടിൽ ഒന്നുകൂടി അമർന്നു. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ നഗ്നമായ ഉടലിലെ ചൂട് തന്റെ സ്തനങ്ങളിൽ പടർന്നപ്പോൾ ധ്വനി ഒരു ലഹരിയോടെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു.

അവൻ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ആ കറുത്ത മുത്തുപോലുള്ള നിപ്പിളുകൾക്ക് നേരെ തന്റെ അധരങ്ങൾ ചലിപ്പിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിനായി ദാഹിച്ചു നിന്ന ധ്വനിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു നീണ്ട സീൽക്കാരം പുറത്തേക്ക് വന്നു.

തരുണിന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ ആ സ്വർണ്ണ മാറിടങ്ങളിൽ സ്പർശിച്ച നിമിഷം ധ്വനിയുടെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടമായി. അവന്റെ പരുക്കൻ ചുണ്ടുകൾ ആ കറുത്ത മുത്തുപോലുള്ള നിപ്പിളുകളെ സ്വന്തമാക്കിയപ്പോൾ, അവളിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന സീൽക്കാര ശബ്ദങ്ങൾ ആ മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

The Author

കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്

1 Comment

Add a Comment
  1. സാഹിത്യം.. one of the goated writer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *