ആ വടിവൊത്ത ശരീരത്തിന്റെ മാന്ത്രികതയിൽ ലയിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ അവളെ വീണ്ടും തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ഇനിയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ വാക്കുകൾക്കും അപ്പുറം ആ ‘Hourglass’ ഉടലിന്റെ ഓരോ അണുവിനെയും തൊട്ടറിയാനുള്ളതായിരുന്നു.
തരുണിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ആ വിടർന്ന അരക്കെട്ടിന്റെ വളവിലൂടെ പതുക്കെ താഴേക്ക് ചലിച്ചു. ആ ‘Hourglass’ ശരീരത്തിന്റെ പൂർണ്ണത ആസ്വദിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ വിരലുകൾ ആ പാവാടയുടെ ചരടിൽ ചെന്നുതൊട്ടു. ധ്വനി ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
അവൻ ആ ചരട് കണ്ടെത്തി മൃദുവായി ഒന്നുവലിച്ചതും, ആ വസ്ത്രം അവളുടെ ഉടലിൽ നിന്നടർന്ന് ഒരു വെളുത്ത മേഘം പോലെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി അവളുടെ കാലടികളിലേക്ക് വീണു.
ഇപ്പോൾ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ബ്ലൗസിന്റെ മറയൊഴിച്ചാൽ അവൾ തന്റെ പ്രാണേശ്വരന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. അവളുടെ വെണ്ണത്തോൽ പോലുള്ള തുടകളും വടിവൊത്ത കാലുകളും ആ നിഴൽവെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആ വന്യമായ അഴക് അവൻ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ ഉടലാകെ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.
“തരുൺ…” അവളുടെ ശബ്ദം ഒരു നേർത്ത തേങ്ങലായി പുറത്തുവന്നു.
അകലം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കാൻ അവൻ ഒരു ചുവട് കൂടി മുന്നോട്ട് വെച്ചു.
താഴെ വീണുകിടക്കുന്ന ആ പാവാടയ്ക്ക് മുകളിൽ, പരസ്പരം പുണർന്നു കൊണ്ട് അവർ ആ പ്രണയത്തിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു.
തരുൺ തന്റെ ടീഷർട്ട് ഊരി മാറ്റിയപ്പോൾ അവന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലെ ചൂട് ധ്വനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. വസ്ത്രങ്ങളുടെ യാതൊരു മറയുമില്ലാതെ അവൻ അവളെ വാരിപ്പുണർന്നപ്പോൾ, അവന്റെ കരുത്തുറ്റ ഉടലും അവളുടെ ആ നൈർമ്മല്യവും തമ്മിൽ ഒന്നായി ചേർന്നു.
