എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 11 [Gulmohar] 207

​”കണ്ടോ… ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഇതിലും വലിയൊരു സുഖം താഴെ ആ മുറിയിൽ കിട്ടുമോ?” ശരത്ത് അവളുടെ കൈവിരലുകളിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. സുമ അവന്റെ നെറ്റിയിലെ മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കിക്കൊടുത്തു.

ആ വെള്ളിനിലാവു പെയ്യുന്ന ടെറസിൽ, ആരും കാണാത്ത ആ ലോകത്ത് അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായി. സുമയുടെ മടിയിൽ തലചായ്ച്ചു കിടന്ന ശരത്ത് പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി അവളെ നോക്കി. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ മുഖത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമായിരുന്നു.

ശരത്ത് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് അവളെ തന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. തണുത്ത കാറ്റിൽ സുമ ഒന്ന് വിറച്ചപ്പോൾ അവൻ പുതപ്പ് അവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കുമായി ചുറ്റി കൊടുത്തു.

“സുമക്കുട്ടീ… ഈ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നെ കാണാൻ എന്തൊരു ഭംഗിയാണെന്നോ,” അവൻ അവളുടെ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ സുമയുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും പ്രണയത്തിന്റെ തിരകൾ ഇരച്ചു കയറി.

അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ താടി ഉയർത്തി. അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ അവൻ തന്റെ അധരങ്ങൾ അമർത്തി. താഴെ അടുക്കളയിൽ വെച്ചുണ്ടായ വന്യതയല്ലായിരുന്നു അത്; മറിച്ച് വളരെ ആഴത്തിലുള്ള, ശാന്തമായ ഒരു പ്രണയ ചുംബനം. സുമ തന്റെ കൈകൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി അവനെ ഒന്നുകൂടി തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

ശരത്ത് പതുക്കെ അവളെ പുതപ്പിന് മുകളിലേക്ക് കിടത്തി. ആകാശത്തെ നക്ഷത്രങ്ങളെ സാക്ഷിയാക്കി അവൻ അവളുടെ ഓരോ അവയവങ്ങളെയും തന്റെ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടി.