അർജുൻ സന്ധ്യയുടെ അരക്കെട്ടിലെ ഷർട്ടിന്റെ തുണി പതുക്കെ വശങ്ങളിലേക്ക് നീക്കി. അവിടെ, അവളുടെ അടിവയറ്റിന്റെ താഴെയായി ആ ‘A’ എന്ന അക്ഷരവും കിരീടവും നീല വെളിച്ചത്തിൽ തെളിഞ്ഞു. അവൻ സന്ധ്യയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അവളെ ബാലചന്ദ്രന്റെ നേരെ നിർത്തി. “അച്ചാ… ഇവിടെ നോക്ക്,” അർജുൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു. “ഈ മുദ്രയിൽ എന്റെ വിരലുകൾ അമരുമ്പോൾ അമ്മയുടെ ഈ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടി കുലുങ്ങുന്നത് എനിക്ക് കാണാം. ഈ അടയാളം ഇവിടെ വന്നതോടെ, അമ്മയുടെ ഈ ഉടൽ ഇനി എന്റെ മാത്രം സ്വന്തമാണ്.”
അർജുന്റെ വിരലുകൾ ആ ടാറ്റൂവിന് ചുറ്റുമുള്ള മാംസളമായ ചർമ്മത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. സന്ധ്യ ആവേശത്തോടെ അർജുന്റെ തോളുകളിൽ കൈകൾ പിണച്ചു. “എടാ അർജുൻ… നിന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ പൂറിന് തൊട്ടുമുകളിലുള്ള ഈ മുദ്രയിൽ അമരുമ്പോൾ… എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ … ഹാ… അവിടെ വീണ്ടും അമർത്തല്ലേടാ…” അവൾ ശ്വാസം വിടാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ബാലചന്ദ്രൻ മുഖം തിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അർജുൻ വിട്ടില്ല. അവൻ പെട്ടെന്ന് കുനിഞ്ഞ്, സന്ധ്യയുടെ അടിവയറ്റിലെ ആ ‘A’ മുദ്രയ്ക്ക് മുകളിൽ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. സന്ധ്യയുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് നിയന്ത്രണം വിട്ട ഒരു ശബ്ദം പുറത്തുവന്നു. അവൻ പതുക്കെ ഷർട്ടിന്റെ താഴത്തെ ഭാഗം ഒന്നുകൂടി മാറ്റി, ആ ടാറ്റൂവിന് തൊട്ടുതാഴെയായി മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ വരികൾ ബാലചന്ദ്രനെ കാണിച്ചു—‘അർജുന്റെ സ്വന്തം’.
“നോക്ക് അമ്മേ… ഈ പേര് ഇവിടെ കൊത്തിയത് എന്തിനാണെന്ന് അറിയാമോ?” അർജുൻ അവളുടെ പൂറിനോട് ചേർന്ന് നിന്ന് ബാലചന്ദ്രനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. “ഈ ഭാഗം ഇനി എന്റെ മാത്രം കളിസ്ഥലമാണ്..”
