കുറേക്കൂടി വളർന്നു കഴിഞ്ഞ രാവിൽ കുളിരു വീഴുന്ന അരമതിലിലിരുന്ന് മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു നിർത്തി. ആതിരയും വാഹിദും ഏതോ വിദൂര ലോകത്തെ അത്ഭുതകഥകൾ കേൾക്കുന്നത് പോലെ ഒരക്ഷരം ഉരിയാടാതെ ആ ചരിത്രങ്ങൾ മുഴുവൻ കേട്ടിരുന്നു.
മീനാക്ഷി ഒരു ചലച്ചിത്രത്തിൽ തെളിയുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ പോലെ പാറത്തൊടി തറവാടിന്റെ അകത്തളങ്ങളിലും അധീശതയിലും അരങ്ങേറിയ കൊള്ളരുതായ്മകളും കൊടിയ പ്രതികാരവും കാമപ്പേക്കുത്തുകളും അവർക്കുമുന്നിൽ അനവാരണം ചെയ്തു.
വാസുകാരണവരുടെ അന്ത്യം അവളെ നടുക്കിക്കളഞ്ഞു എന്നുതന്നെ പറയാം. മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും അവർക്കിടയിൽ കുറേ നേരത്തേക്ക് ഒരു മൗനം തളം കെട്ടി നിന്നു. വരാന്തയിലെ ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി നടന്നു വരുന്ന മാളവികയെ അവർ കണ്ടു.
വെളുത്ത ഇറക്കം കുറഞ്ഞ പെറ്റിക്കോട്ട് പോലെയുള്ള ഉടുപ്പാണ് വേഷം. ശരീരത്തിൽ ഇറുകി നിൽക്കുന്ന തുണിയായതു കൊണ്ട് വലിയ മുലകൾ വീർപ്പുമുട്ടി വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് ആരിലും വികാരമുണർത്തും. ഇടുപ്പും ചന്തിയും വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ വിരിഞ്ഞു വലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
നടക്കുമ്പോൾ ചാടിക്കളിക്കുന്ന മുലയും ചന്തിയും അവളുടെ കൊഴുത്ത ശരീരം മുഴുവൻ തുള്ളിടത്തുടിക്കുന്ന പ്രതീതിയുണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. ആതിരയുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായി തുടങ്ങി. എന്തൊരു ഇറച്ചിയാണ് ശരീരം മുഴുവൻ.
എല്ലാം നല്ല വലിഞ്ഞു മുറുകി മിനുപ്പുള്ള കൊഴുത്ത ശരീരം. ഇവളെ കളിച്ചാൽ വാഹിദിനു കിട്ടുന്ന സുഖം തന്നെക്കാൾ കൂടുതൽ ആയിരിക്കുമോ? തന്റെ പൂറുപോലെ ഉള്ളിൽ ഇറുക്കമുള്ള ഒരു രസവും ഇവളുടെ ഉള്ളിൽ കളിച്ചിട്ടു കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. ചുമ്മാ എന്നെ സുഖിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതായിരിക്കുമോ?
