കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 9 [ലസ്റ്റർ] 335

അവൾ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആതിര വാഹിദിന്റെ തോളിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി. ഇരുട്ടിലും അവനതു മനസ്സിലായി. അവൻ അവളെ ഒരു കൈകൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു ചെറുതായി ഒന്ന് അമർത്തി. അവൾ ആശങ്കയോടെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന മാളവികയെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവളുടെ നടപ്പിന് തന്നെ ഒരു കാമഭാവമുണ്ട്. കാൽമുട്ടുകൾ അടുപ്പിച്ചു ഇടുപ്പ് വിടർത്തി അരക്കെട്ട് കുലുക്കിയുള്ള നടപ്പിൽ ചന്തിയുടെ മിഴിവ് നന്നായി വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. കരുതിക്കൂട്ടിയാണ് അവളാ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആതിരയ്ക്ക് അനാവശ്യമായ ഒരു ദേഷ്യം തോന്നി അവളോട്.

“ഇതെന്താ പഴം പുരാണം ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞില്ലേ. വല്ലാത്ത കഥയെഴുത്തുകാരൻ ആണല്ലോ മാഷേ.”!

അവൾ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ഇടുപ്പിൽ കൈ കുത്തി ഒരുവശത്തേക്ക് അല്പം ചരിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എന്നിട്ടും എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ ബാക്കി നിൽക്കുകയാണ്. ഇതുവരെ കഥയുടെ അവസാനത്തിലേക്ക് കടന്നില്ല.”!

വാഹിദ് അവളോട് പറഞ്ഞു.

“ഇനിയും കഴിഞ്ഞില്ലേ. ഇതിപ്പോ എത്ര ദിവസങ്ങളായി കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എവിടെയും എത്തിയില്ലേ എന്നിട്ട്. ഓഹ്, പഴയ തമ്പ്രാക്കന്മാരുടെ കളിക്കഥ കേട്ട് ആശാന് രസം പിടിച്ചല്ലേ.?”

അതിശയവും അല്പം വഷളത്തരവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു. മീനാക്ഷിയുടെ പതിഞ്ഞ ചിരി മുറ്റത്തെ വെളിച്ചം പാളി വീഴുന്ന ഇരുട്ടിൽ നിന്നുയർന്നു. ആതിര മൗനം ഭജിച്ചു വാഹിദിനെ ചാരി ഇരുന്നു.

“അങ്ങിനെയും പറയാം. പഴയ നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ മാടമ്പിത്തരം ആണല്ലോ. കേട്ടിടത്തോളം പെണ്ണെന്ന ചിന്തയല്ലാതെ മറ്റൊരു ചിന്തയുമില്ല.”! അവൻ അവരെ കളിയാക്കുന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു. മീനാക്ഷിയുടെ കുപ്പിവളച്ചിരി അല്പം കൂടി ഉയർന്ന സ്വരത്തിൽ മുഴങ്ങി.