യൂണിഫോമിൽ ഒതുങ്ങി നടന്നു വരുന്ന രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ.
എയ്ഞ്ചൽ പതിവുപോലെ ശാന്തമായ മുഖത്തോടെ.
ലക്ഷ്മി ഇന്നലെ സ്റ്റാറ്റസിൽ കണ്ട ആ ഗ്ലാമർ ലുക്കൊന്നുമല്ല.
ഇന്ന് അവൾ പൂർണ്ണമായും സ്കൂളിലെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനി. യൂണിഫോം, ഒതുക്കമുള്ള മുടി, മുഖത്ത് അല്പം നിയന്ത്രിച്ച ഭാവം.
പക്ഷേ മനുവിന്, ആ യൂണിഫോമിന് പിന്നിലും ഇന്നലെ കണ്ട ഫോട്ടോയുടെ ഓർമ്മ മങ്ങാതെ നിന്നു.
അതേ സമയം, വരാന്തയിൽ മനുവിനെയും മെഹറിനെയും ഒരുമിച്ച് കണ്ടപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന്റെ ചുവടുകൾ അല്പം മന്ദമായി. അവൾ ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി.
ലക്ഷ്മിയും അതേ നിമിഷം അവളെ നോക്കി.
“കണ്ടോ?” എയ്ഞ്ചൽ വളരെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
“ഹ്മ്മ്…” ലക്ഷ്മി ചുണ്ടുകൾ ചെറുതായി അമർത്തി.
“രാവിലെ തന്നെ… രണ്ടുപേരും കൂടെ…”
“അതെ,” ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.
അവർ അടുത്തെത്തി.
ഗുഡ് മോർണിങ് മിസ്, ഗുഡ് മോർണിങ് സാർ…..
എയ്ഞ്ചൽ പതിവ് വിനയമുള്ള ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“ഗുഡ് മോർണിങ്” മെഹർ സൗമ്യമായി മറുപടി നൽകി.
മനുവും “ഗുഡ് മോർണിങ്” എന്നു പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ ആ മറുപടിയുടെ ഇടയിൽ അവൻ രണ്ടു പേരെയും ഒന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു….
ആദ്യം അവൻ എയ്ഞ്ചലിനെ ആണ് നോക്കിയത്…. അവളുടെ ആ തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ, നീണ്ട മുടി, അവളുടെ ആ ചിരി, ആ സൗന്ദര്യം.
അവളൊന്ന് മനുവിനെ നോക്കിയതും മനു നോട്ടം ലക്ഷ്മിയിലേക്ക് ആക്കി
പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയുമായി അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി…
