മനു ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ വളരെ സാധാരണയായി മറുപടി പറഞ്ഞു.
“കണ്ടു.”
ആ ഒരു വാക്ക് മാത്രം മതി ആയിരുന്നു.
ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം പൂർണ്ണമായി പ്രകാശിച്ചു.
ആ ഫോട്ടോയെ കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് മനുവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കുവാൻ അവൾ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു….
“ഫോട്ടോ നല്ലതായിരുന്നു.”
പക്ഷേ……..
അവൾ അത് കേട്ട് കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുവാൻ
ഡ്രസിന് ലെങ്ത് അൽപ്പം കുറവായിരുനിന്നേ ഉള്ളു……
അത് കേട്ട് നാണം ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി മറയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അത് ആ സ്റ്റൈൽ ആണ് സാർ….. അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു
“ഹ്മ്മ്.”
അവൻ മൂളി.
“ഫോട്ടോ നന്നായിരുന്നാലും, സ്കൂളിൽ നീ സ്റ്റുഡന്റ് ആണ്. അത് മറക്കരുത്.”
ലക്ഷ്മി ചെറുതായി ശ്വാസം വിട്ടു.
ആ ഉപദേശം കേട്ടിട്ടും അവൾക്ക് വിഷമം തോന്നിയില്ല.
കാരണം അവൻ ആദ്യം പറഞ്ഞത് ഫോട്ടോ നന്നായിരുന്നു അതാണ് അവളുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നത്.
സ്കൂൾ ന് പുറത്ത് ആണെങ്കിലോ ?
അത് കേട്ട് മനു രൂക്ഷമായി അവളെ നോക്കി…..
അവൾ അതിര് കടന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി……
“ഇനി ലക്ഷ്മി പൊക്കോ…..
മനു പറഞ്ഞു .
അവൾ വാതിലിലേക്ക് നടന്നു. പെട്ടെന്ന് മനു പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ വിചാരിച്ചതിലും കൂടുതൽ സന്തോഷകരമായ കാര്യങ്ങൾ അവിടെ നടന്നിരുന്നു…..
വാതിൽ കടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു നിമിഷം തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
മനു അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ, ലക്ഷ്മിയുടെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ആ ചെറിയ വിജയിച്ച പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.
