തോന്നും മനു… ഒരുപാട് തോന്നും. നീ മറ്റൊരാളോട് ചിരിക്കുമ്പോൾ പോലും എനിക്ക് ഉള്ളിൽ എന്തോ കുത്തും. പക്ഷേ അതുകൊണ്ട് ഞാൻ കണ്ണടച്ച് സെൽഫിഷ് ആകാൻ പാടില്ലല്ലോ…”
“സെൽഫിഷ് ആണെങ്കിൽ ആയിക്കോ,” മനു അല്പം വേദനയോടെ പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് അതിൽ പ്രശ്നമില്ല.”
“എനിക്കുണ്ട്.”
അവളുടെ മറുപടി പെട്ടെന്ന് വന്നു.
“എനിക്ക് ഉണ്ട് മനു. കാരണം നിന്റെ ജീവിതം ഇനിയും മുന്നിലാണ്.
നിനക്ക് ഇനിയും ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ബാക്കി ഉണ്ട്.
ഒരു വീട്…
ഒരു കുടുംബം…
ഒരു പെൺകുട്ടി മുഴുവൻ നിനക്കായി ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു ജീവിതം…”
“എനിക്ക് വേണ്ടത് നീയാണെങ്കിൽ?” മനു ചോദിച്ചു
മെഹർ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
“അത് കേൾക്കാൻ എനിക്ക് സന്തോഷമില്ലെന്ന് വിചാരിക്കണ്ട. ആ വാക്കിനായി ഞാൻ എത്ര രാത്രി കാത്തിരുന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയില്ല…”
അവളുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ മൃദുവായിരുന്നു.
കരയാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ശബ്ദം.
“പക്ഷേ ഞാൻ എന്താണ് മനു? ഞാൻ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ സ്ത്രീയാണ്.
ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാണ്.
എന്റെ ജീവിതം പകുതി കഴിഞ്ഞൊരു വഴി പോലെയാണ്.
അതിൽ നീ വന്ന് എന്നെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചു. അതിന് ഞാൻ നിന്നോട് ഒരിക്കലും നന്ദി പറഞ്ഞ് തീർക്കില്ല.”
മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“പക്ഷേ അതേ സ്നേഹം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് എനിക്ക് പേടി തോന്നുന്നത്. നീ എന്നിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിപ്പോയാൽ?
നിന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ ഈ രഹസ്യത്തിന്റെ ചുവരിനുള്ളിൽ അടഞ്ഞുപോയാൽ?
നാളെ ഒരിക്കൽ ഞാൻ നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടി വന്നാൽ, നീ തകർന്നുപോയാൽ?”
