മനുവിന് ആ നോട്ടം ഉടൻ മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഇന്നലെ കണ്ട സ്റ്റാറ്റസ് അവന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.
ഫോട്ടോയിൽ അവളെ ഡ്രെസ്സിന് ഇടയിലൂടെ കണ്ട അവളുടെ ആ മുല ചാലുകൾ,
അവൻ യൂണിഫോമിൽ ഉന്തി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകളിലേക്ക് നോക്കി,
ഫോട്ടോയിൽ കണ്ട അവളുടെ ആ ലിപ്സ്റ്റിക്ക് തേച്ച ചുണ്ടുകൾ,
അത് ഇപ്പോളും അതുപോലെ തന്നെ തിളങ്ങുന്നു…..
ആ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ട്, അതിന് മുകളിലായി കണ്ട പൊക്കിൾ കുഴി,
യൂണിഫോമിന് ഉള്ളിലൂടെ അത് കാണുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി….
ആ ഫോട്ടോയിലെ ആത്മവിശ്വാസം, ആ നോട്ടം…
ഇപ്പോൾ അവൾ യൂണിഫോമിൽ തന്റെ മുൻപിൽ സാധാരണയായി നിൽക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ മനസ്സിൽ ആ ചിത്രം പോലെ തോന്നിച്ചു.
ലക്ഷ്മിയുടെ ഉള്ളിലും അതേ ചിന്ത.
സാർ അത് കണ്ടിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ അവൻ തന്നെ നോക്കുകയാണോ?
അതോ തനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നതാണോ?
ആ നിശ്ശബ്ദത തകർത്തത് എയ്ഞ്ചലാണ്.
“സാർ, സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്നും റെക്കോർഡ്സ് എടുത്തോട്ടെ?”
മനു പെട്ടെന്ന് ചിന്തയിൽ നിന്ന് മടങ്ങി.
“സ്റ്റാഫ് റൂം ഇനിയും തുറന്നിട്ടില്ല, എയ്ഞ്ചൽ. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വന്ന് എടുത്തോളൂ.”
“ഓകെ സർ.”
മെഹർ അവർ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി.
പിന്നെ അല്പം കാഷ്വൽ ആയി ചോദിച്ചു.
“മൂന്നുപേരെയും ഒന്നിച്ചല്ലേ എപ്പോഴും കാണാറ്… ഒരാൾ ഇല്ലേ ഇന്ന്?”
“ആർദ്ര ലേറ്റ് ആകുമെന്ന് പറഞ്ഞു,” ലക്ഷ്മി മറുപടി നൽകി.
“ഹ്മ്മ്…”
മെഹറിന്റെ നോട്ടം എയ്ഞ്ചലിലേക്ക് പോയി.
“എയ്ഞ്ചൽ, ഫിസിക്സ്ന് മാത്രം ഫുൾ മാർക്ക് വാങ്ങിയാൽ പോരാ കേട്ടോ… കെമിസ്ട്രിക്കും വാങ്ങണം.”
