മഴനീർതുള്ളികൾ 5 [Anamika] 119

അമ്മുവിന് അവന്റെ വലതുകയ്യോട് ചേരണമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും ഹരിയൊന്നും അറിയേണ്ടെന്ന് മായ പറഞ്ഞാ വാക്കിന്മേൽ വെറുതേ കൂടെ നടന്നു…..

അതും കഴിഞ്ഞു പിറ്റേന്ന് പങ്കു തിരികെ മകളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി….

ഇത്തവണ എന്തോ കുരുത്തത്തിനു വഴക്കുണ്ടാക്കിയുള്ള പോക്കല്ല….

കൊച്ചുമോൾ വയസറിയിച്ചതിനുള്ള ചടങ്ങിന് വിളിച്ചിട്ട് പോയതാണ്……

ഹരിക്ക് ഓട്ടം പോകാനും ആയി……

പോകരുതെന്ന് ഒരു നൂറുവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടും കെഞ്ചിയിട്ടും അവൻ കേൾക്കാത്തതിന്റെ പിണക്കത്തിൽ അമ്മു ഇറങ്ങാറായിട്ടും മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് വരാതെ പിണങ്ങിയിരിപ്പാണ്…..

“കുറച്ച് ദിവസത്തെ കാര്യല്ലേ….വേഗം പോയിട്ട് വരാന്നെ….ഇറങ്ങാൻ നേരത്തു മുഖം വാട്ടിയിരിക്കാണ്ട് ഒന്ന് ചിരിക്കമ്മു…..”

“ഇപ്പൊ എന്തിന്റെ അത്യാവശ്യം ഉണ്ടായിട്ടാ നീയീ പോണേ…”

“കാശിനാവശ്യം ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യരുണ്ടോ അമ്മു….നിന്റെ sem ഫീയും അടക്കാറായില്ലേ….ഇതിപ്പോ അതിന് മാത്രല്ല….ഒരു ചെറിയ വലിയ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെനിക്ക് അതു നേടാനായി കൂടെയാ….ഒക്കേം പറഞ്ഞുതരാം ഒരു ദിവസം….ഇപ്പൊ പിണങ്ങാണ്ട് ഒരുമ്മ തന്നു പറഞ്ഞുവിടെടി…..”

അമ്മു പിന്നൊത്തിരി കടുംപിടുത്തതിന് നിന്നില്ല….

കണ്ണുനിറഞ്ഞത് അവനെ കാണിക്കാതെ കെട്ടിപിടിച്ചു മുഖം മുഴുവൻ ഉമ്മകൊണ്ട് മൂടി തിരിഞ്ഞുനിന്നു…..

ഇനിയൊരാഴ്ച ഒറ്റക്കല്ലെന്നും പറഞ്ഞു അവളുടെ ടിഷർട്ടും ടവലും അലമാരിയിൽ നിന്നും എടുത്തു ബാഗിലേക്ക് വച്ചവൻ ഒന്നുകൂടെ യാത്ര ചോദിച്ചു പുറത്തിറങ്ങി…..

മുമ്പൊക്കെ അവൻ പോകുമ്പോൾ സന്തോഷമായിരുന്നു ആ സാമീപ്യം കൊണ്ടുള്ള വീർപ്പുമുട്ടലില്ലാതെ അർമാദിക്കാമല്ലോ എന്നോർത്ത്…..