നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 10 [Kambi Chettan] 71

തിരികെ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചപ്പോൾ അർജുനും മീരയും വല്ലാത്തൊരു നിരാശയിലായിരുന്നു. ആവേശത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്നുണ്ടായ ആ തടസ്സം അവരെ മാനസികമായി തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. മീര ആ നീല വസ്ത്രം അഴിച്ചുമാറ്റാൻ പോലും നിൽക്കാതെ കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. അർജുൻ അവളുടെ അരികിൽ കിടന്നു.

അത്രയും നേരം അനുഭവിച്ച ആ ലഹരിയും ആവേശവും ഇപ്പോൾ ഒരുതരം ശൂന്യതയ്ക്ക് വഴിമാറിയിരിക്കുന്നു. പരസ്പരം ഒന്ന് തൊടാനോ സംസാരിക്കാനോ ഉള്ള മൂഡ് പോലും അവർക്ക് അവശേഷിച്ചിരുന്നില്ല. റിയയുടെ ചുംബനത്തിന്റെ ചൂട് മീരയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, ആ ഹോട്ടൽ മുറിയിലെ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ നേരിയ ശബ്ദം മാത്രം കേൾക്കാം. ചിന്തകളുടെ കാടുപിടുത്തത്തിൽ പെട്ട്, അന്ത്യയാമങ്ങളിൽ എപ്പോഴോ ആ തളർച്ചയിൽ അവർ അഗാധമായ നിദ്രയിലേക്ക് വഴുതിവീണു.

അതിരാവിലെ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. ഉറക്കത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നും അർജുൻ ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞാണ് എഴുന്നേറ്റത്. ജനാലയ്ക്കൽ വിരിഞ്ഞ നേർത്ത വെളിച്ചം മുറിയിൽ പടർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ ഹോട്ടൽ റിസപ്ഷനിൽ നിന്നാണ്.

“ഹലോ, സർ… റിസപ്ഷനിൽ നിന്നാണ്. സർ ഒന്ന് താഴേക്ക് വരാമോ? വളരെ അത്യാവശ്യമായ ഒരു കാര്യം സംസാരിക്കാനുണ്ട്,” അപ്പുറത്ത് റിസപ്ഷനിസ്റ്റിന്റെ സ്വരത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു.

അർജുൻ ഒന്ന് പകച്ചു. എന്തായിരിക്കും ഇത്ര അതിരാവിലെ ഒരു അത്യാവശ്യം? അവൻ വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മീര അപ്പോഴും നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. ഇന്നലത്തെ ആവേശകരമായ നിമിഷങ്ങൾക്കും പിന്നീടുണ്ടായ നിരാശയ്ക്കും ഒടുവിൽ കിട്ടിയ ആ അന്ത്യയാമങ്ങളിലെ ഉറക്കം അവളെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ മുഖത്ത് ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. ആ നീല വസ്ത്രത്തിന്റെ ചുളിവുകൾ അവളുടെ ഉടലിനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നു. അവളെ വിളിച്ചുണർത്താൻ അവന് തോന്നിയില്ല.