നാൻസി എന്ന വീട്ടമ്മ [ജഗൻ] 394

“നാൻസി… ഇന്ന് നിന്നെ ഇത്രയും അടുത്ത് കിട്ടിയാൽ എനിക്ക് ഉറക്കം വരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല,” തോമസ് അവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

നാൻസി നാണത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു, അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു.

ഡാഡി.. ഈ പ്രായത്തിലും ച്ചെക്കനെപ്പോലെ… മനുഷ്യർ കാണുന്നുണ്ടെങ്കിൽ എന്ത് വിചാരിക്കും? ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്.”

പക്ഷേ തോമസ് കേട്ടില്ല. അവൻ അവളെ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. അവന്റെ കൈകൾ നാൻസിയുടെ പുറത്തുകൂടി മെല്ലെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. നാൻസിയുടെ ശരീരം ആ സ്പർശനത്തിൽ ചെറുതായി വിറച്ചു. അവൾ നാവു കടിച്ച് തല താഴ്ത്തി, പക്ഷേ തോമസിന്റെ ബലിഷ്ഠമല്ലാത്ത, എന്നാൽ സുരക്ഷിതമായ ആ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു.

തോമസ് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ഒന്ന് ചുംബിച്ചു. പിന്നെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ, കവിളുകളിൽ… ഒടുവിൽ മെല്ലെ ആ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് പടർന്നു. ആദ്യം ഒരു കുസൃതി പോലെ മൃദുവായി തുടങ്ങിയ ചുംബനം, പിന്നീട് അൽപ്പം കൂടി ആഴമുള്ളതായി മാറി. നാൻസി ആദ്യം നാണത്തോടെ മുഖം മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, തോമസിന്റെ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ കീഴടങ്ങി. അവളുടെ കൈകൾ തോമസിന്റെ തോളിലൂടെ ചുറ്റി, അവനെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു

.

“ഡാഡി.. നിങ്ങൾക്ക് ഇത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ…” നാൻസി വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

തോമസ് മെല്ലെ അവളുടെ നൈറ്റിയുടെ താഴെ പിടിച്ച് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. നാൻസി സ്വയം പൊങ്ങിക്കൊടുത്ത് അവനെ സഹായിച്ചു. നൈറ്റി പൂർണ്ണമായും ഊരിമാറ്റിയപ്പോൾ, നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നാൻസിയുടെ ശരീരം ഒരു ശില്പം പോലെ മനോഹരമായി തോമസിന് തോന്നി. വെളുത്ത നിറമുള്ള, അല്പം തടിച്ച എന്നാൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ഒതുക്കം പൂർണ്ണമായും കൈവിടാത്ത രൂപം.