നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 25 [കാവൽക്കാരൻ] 759

അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ആകാശം മുട്ടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു അത്. അതിന്റെ നെറുക എവിടെയാണെന്ന് കാണാൻ കഴിയാത്ത വിധം മേഘങ്ങൾ അതിനെ പുതച്ചുനിന്നിരുന്നു. പക്ഷേ അതിനേക്കാളൊക്കെ മനോഹരമായ കാഴ്ച, ആ മലയുടെ ശിരസ്സിൽ നിന്നും താഴേക്ക് കുതിച്ചുചാടുന്ന ആ ഭീമാകാരനായ വെള്ളച്ചാട്ടമായിരുന്നു! പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ ആ വലിയ പർവ്വതത്തിന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ, ദേവലോകത്തുനിന്നും ഭൂമിയിലേക്ക് പതിക്കുന്ന വലിയൊരു വെള്ളിമാല പോലെ ആ വെള്ളച്ചാട്ടം പതഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു.സൂര്യന്റെ വെളിച്ചം ആ ജലകണങ്ങളിൽ തട്ടിത്തെറിച്ചപ്പോൾ ഒരു മഴവില്ല് പോലെ ആ പ്രദേശം മുഴുവൻ തിളങ്ങി.

മാന്ത്രിക ലോകത്തെ കൊടുംയുദ്ധങ്ങൾ കണ്ടുശീലിച്ച ആ നാഗികയുടെയും തക്ഷകന്റെയും കണ്ണുകളിൽപ്പോലും ആ പ്രകൃതിസൗന്ദര്യം വലിയൊരു അത്ഭുതമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്. ഈ മണ്ണിലാണ് ഇനി ആ വലിയ വിസ്ഫോടനം നടക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന സത്യം ഒരു നിമിഷം ഞാൻ മറന്നുപോയി. എന്റെ ജനനത്തിനും മുൻപേ എന്റെ രക്തത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന, ഇന്ദ്രനീലത്തിന്റെ ആ നിഗൂഢമായ ലോകത്തേക്ക് ഞാൻ പൂർണ്ണമായും പ്രവേശിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ആ മനോഹരമായ കാഴ്ചകളിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത് ഞങ്ങൾ പതുക്കെ നിധിയുടെ വീട് ലക്ഷ്യം വെച്ച് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. വലിയ ബാഗുകളും ചുമലിലിട്ടുള്ള ആ നടത്തം കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ വെറുത്തിരുന്നു….

ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവര്ക്കും പുതുതായി കിട്ടിയ ആ അമാനുഷിക ശക്തി വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെട്ട് നടക്കേണ്ട യാതൊരു ആവശ്യവുമില്ലായിരുന്നു. യാതൊരു ആയാസവുമില്ലാതെ കാറ്റിന്റെ വേഗതയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നിധിയുടെ വീട്ടിലെത്താമായിരുന്നു. പക്ഷേ… സമയം ഇപ്പോൾ പട്ടാപ്പകലാണ്! ഈ പ്രഭാത വെളിച്ചത്തിൽ, നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിലൂടെ എന്തെങ്കിലും മാന്ത്രികവിദ്യയോ അതിമാനുഷിക ശക്തിയോ പ്രയോഗിക്കുന്നത് ഒട്ടും ഉചിതമല്ലല്ലോ.