രുദ്രപ്രതാപം 3 [Jhon Clinton] 348

ഞാൻ അത് കേട്ടതും അമ്മയെ ഒന്നു നോക്കി

“എന്താടാ…”

ഞാൻ ഒന്നുമില്ല എന്ന മട്ടിൽ എൻ്റെ ഷോൾഡറുകൾ ഉയർത്തി ആംഗ്യം കാണിച്ചു.അപ്പുവിന് ചിരി വന്നു എങ്കിലും അവൾ അത് കടിച്ചു പിടിച്ചു.

“എന്ന വാ പോവാം”

അങ്ങനെ ഞാൻ എൻ്റെ ബൈക്ക് എടുത്തു പുറത്തേക്ക് ഇറക്കി അമ്മ എൻ്റെ പുറകിൽ വന്നു കയറി എൻ്റെ വയറിലൂടെ കയ്യിട്ട് പിടിച്ചു

“പോവാം”

ഞാൻ വണ്ടി എടുത്ത് ഓഫീസിലേക്ക് ലക്ഷ്യമിട്ട് പായിച്ചു.വീട്ടിൽ നിന്നും ഏകദേശം അര മണിക്കൂർ ദൂരം ഉണ്ട് അങ്ങോട്ട്.

“നിൻ്റെ ആരേലും അവിടെ ചവാൻ കിടക്കുന്നുണ്ടോ” പുറകിൽ നിന്നും ചോദ്യം വന്നു.

“ഇല്ല” ഞാൻ കുറച്ച് ചളിപോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു .

“എന്ന പിന്നെ മര്യാദക്ക് ഓടിക്ക്”

ഞാൻ കുറച്ച് സ്പീഡ് കുറച്ചു.പിന്നെയും ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത കൂടിക്കിടന്നു.അതിന് ഒരു അവസാന എന്നോണം അമ്മ തന്നെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.

“നീ എന്താ അശ്വതിയോടൊന്നും സംസാരിക്കാൻ പോവത്തേ”

ഞാൻ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ.വണ്ടി ഓടിച്ചു.

“ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ”

“ഇനിയും പണ്ടത്തെ പോലെ അവൾ ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി എന്നെ കണ്ട് പേടിക്കുന്ന കാണാൻ എനിക്ക് വയ്യ അമ്മേ”

ഞാൻ കുറച്ച് സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ഞാൻ കാരണം അവൾ ഒരുപാട് അനുഭവിച്ചതല്ലേ.അവൾക്കും എന്നോടു അതിൻ്റെ അകൽച്ച ഉണ്ടാവും.അവൾക്ക് എന്ന് ഞാൻ പണ്ടത്തെ അഭിഷേക് ആയി തോന്നുന്നുവോ അന്നു അവൾ വരും എന്നാണ് എൻ്റെ മനസ്സ് പറയുന്നെ”

അമ്മ തല എൻ്റെ പുറകിലേക്ക് മുട്ടിച്ചിരുന്നു.പിന്നെ അങ്ങനെ കാര്യമായിട്ട് സംസാരം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.