തേജാത്മികം 14 [Nishinoya] 59

 

“…എന്നും ഇല്ലല്ലോടി. ഇന്നത്തേക്ക് ഒരെണ്ണം പ്ലീസ്…” തേജസ്‌ ചെറിയ കൊഞ്ചലോടെ ചോദിച്ചു.

 

“… ഹ്ഹ്മ്. ഓവർ ആകരുത് കേട്ടല്ലോ…” താകീതോടെ ദേവു തേജസിന് ഗ്ലാസ്സ് കൊടുത്തു.

 

“… അതെ നമ്മുടെ ആളെയും ഒന്ന് നോക്കിയേക്കണേ…” വേദിക ദേവനെക്കുറിച്ചും തേജസിനോട് സൂചന നൽകി.

 

“…ഊണ് റെഡി ആയി വാ കഴിക്കാം…” ഉചക്ക് ഊണ് കഴിക്കാനായി ദേവനെയും തേജസിനെയും വിളിച്ചപ്പോ രണ്ടും കൊലഫിറ്റ്.

 

“… ദേവു പണി ആയെന്ന തോന്നുന്നേ. രണ്ടും ഫിറ്റ്‌ ആണ്…” അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന് ദേവുവിനോട് വേദിക കാര്യം പറഞ്ഞു.

 

“… ഓ..രണ്ടിനും ഞാൻ വച്ചിട്ടുണ്ട്…” ചെറിയ ദേഷ്യത്തിൽ പിറുപിറുത്തോണ്ട് കറികൾ എല്ലാം ടേബിളിൽ നിരത്തി ദേവനെയും തേജസിനെയും അടുത്തേക്ക് ദേവു ചെന്നു.

 

“… നിങ്ങൾ ഇരിക്കുന്നില്ലേ…” തേജസ്സിനും ദേവനും മാത്രം വിളമ്പുന്നത് കണ്ട ദേവൻ ചോദിച്ചു.

 

“…ഞങ്ങൾ പിന്നെ കഴിച്ചോളാം…” അവർക്ക് വിളമ്പുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് ദേവു പറഞ്ഞു.

 

“…അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. നമ്മുക്ക് എല്ലാർക്കും ഒരുമിച്ചു കഴിക്കാം വാ ഇരിക്ക്…” ദേവന്റെ നിർബന്ധത്തിന് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങി അവസാനം ദേവുവിനും വേദികക്കും ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു.

 

“…കല്ലു മോൾക്ക് ഇന്ന് അച്ഛൻ വാരി തരാട്ടോ…” തൊട്ട് അടുത്തിരുന്ന കല്ലുവിനെ വിളിക്കേണ്ട താമസം അപ്പൊ തന്നെ ചാടി തേജസിന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നു.

 

“… അതൊന്നും വേണ്ട. ഇപ്പോഴേ ഏട്ടന് ബോധം ഇല്ല ഇതിന്റെ ഇടക്ക് കൊച്ചിനൂടി വാരികൊടുക്കാൻ നിക്കണ്ട..” ദേവു തേജസിനെ തടയാൻ നോക്കി.

The Author

Nishinoya

വരികളിൽ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ച പ്രണയം നിൻ പുഞ്ചിരിയിൽ പൂത്തുലയും 💞

1 Comment

Add a Comment
  1. devunte mattam avalude oroo vakkukalill ond, avalde jeevitham manohara poornamaya nimisham ahn
    more power to devu 🥰🥰😍

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *