അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ രഹസ്യം [CA Topper] 253

കൈ കഴുകി തുടച്ച് വിനോദ് വീണ്ടും ഹാളിലെ വലിയ സോഫയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. ഊണ് കഴിഞ്ഞതിന്റെ ഒരു ചെറിയ മടി അവനുണ്ടായിരുന്നു. സ്വാതി അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങളെല്ലാം സിങ്കിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ച്, കൈകൾ തുടച്ച് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.

അവൾ വിനോദിന് തൊട്ടടുത്തുള്ള ഒരൊറ്റ സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു.

“ഒരു ചായ എടുക്കണോ വിനോദേട്ടാ? അതോ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് മതിയോ?” സ്വാതി അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

“ചായ ഇപ്പോ വേണ്ട സ്വാതി, ഊണ് കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ. നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് നന്നായി കഴിച്ചു,” വിനോദ് സോഫയുടെ പിന്നിലേക്ക് അല്പം ചാരിയിരുന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും സ്വാതിയുടെ മുഖത്തും അവളുടെ ശരീരത്തിലും മാറി മാറി സഞ്ചരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഹാളിൽ ഫാൻ തിരിയുന്ന ശബ്ദം മാത്രമായി. പുറത്തെ വെയിൽ കൂടുതൽ കനത്തതോടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ചൂടും ശാന്തതയും നിറഞ്ഞു.

“സംഗീത് പോയിട്ട് ഇപ്പൊ എത്ര നാളായി സ്വാതി?” വിനോദ് പതിയെ ചോദിച്ചു. സംഭാഷണം കൂടുതൽ വ്യക്തിപരമായ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

“ഇപ്പൊ രണ്ട് മാസത്തോളമായി വിനോദേട്ടാ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ഉടനെ ആയിരുന്നല്ലോ. ഇവിടെ അധികം നാളൊന്നും ഒരുമിച്ച് നിൽക്കാൻ പറ്റിയില്ല,” സ്വാതിയുടെ സ്വരത്തിൽ ഒരു ചെറിയ സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നു.

“അത് കഷ്ടമായിപ്പോയി. പുതിയ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സമയത്ത് നിന്നെ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ തനിച്ചാക്കി അവൻ പോകേണ്ടിയിരുന്നില്ല,” വിനോദ് അവളെ നോക്കി കുറച്ചുകൂടി താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. “സ്വാതിക്ക് നല്ല വിഷമം കാണും അല്ലേ?”