അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ രഹസ്യം [CA Topper] 253

അവൻ ഇത്രയും അടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ സ്വാതിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒന്നു വർദ്ധിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ ടീഷർട്ടിന്റെ അരികുകളിൽ വീണ്ടും മുറുകി. വിനോദിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ട പെർഫ്യൂമിന്റെ മണവും അവന്റെ പുരുഷസഹജമായ സാമീപ്യവും അവളിൽ ഒരു പുതിയ അനുഭൂതി ഉണർത്തി.

“സ്വാതിക്ക് അവിടെ ചെന്നൈയിലേക്ക് കൂടെ പോയ്ക്കൂടെ? സംഗീതിനോട് പറഞ്ഞാൽ പോരേ?” വിനോദ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ പറഞ്ഞു വിനോദേട്ടാ. പക്ഷേ അവൻ പറയുന്നത് അവിടെ ഇപ്പൊ റൂം ചെറിയതാണെന്നാണ്. വലിയൊരു ഫ്ലാറ്റ് നോക്കുന്നുണ്ടത്രേ. അതൊക്കെ ശരിയായി വരാൻ ഇനിയും മാസങ്ങൾ എടുക്കും,” സ്വാതി വിനോദിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. അവൾ നോക്കുമ്പോൾ വിനോദിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലും കഴുത്തിലുമൊക്കെയാണ് ഉടക്കി നിൽക്കുന്നത്.

“അതുവരെ നീ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ തനിച്ചിരിക്കണം, അല്ലേ?” വിനോദ് പതിയെ കൈ നീട്ടി സ്വാതിയുടെ തോളിൽ കിടന്ന മുടിയിഴകൾ പുറകിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു.

അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് തൊട്ടപ്പോൾ സ്വാതി ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ വിനോദിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പുരുഷന്റെ തീവ്രമായ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അവനെ തള്ളിമാറ്റാനോ എഴുന്നേറ്റു പോകാനോ ശ്രമിച്ചില്ല. മാസങ്ങളായി അനുഭവിച്ചിരുന്ന ഏകാന്തതയും, ഒരു പുരുഷന്റെ തലോടലിനായുള്ള അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹവും അവളെ അവിടെത്തന്നെ ഇരുത്തി.

“വിനോദേട്ടാ… ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ…” സ്വാതി വളരെ ബലഹീനമായ ശബ്ദത്തിൽ, ചുറ്റുപാടും നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.