“ഇല്ല ചേച്ചി, ഞാൻ അമ്മ ഒരു കാര്യം പറയാൻ ഏൽപ്പിച്ചതുകൊണ്ട് വന്നതാ. അമ്മ വൈകുന്നേരം അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നുണ്ട്, കൂടെ വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ പറഞ്ഞു,” അപ്പു വിനോദിനെ ഒന്നു നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അതോ… ഞാൻ അമ്മ (അമ്മായിയമ്മ) വന്നതിന് ശേഷം ചോദിച്ചിട്ട് പറയാം അപ്പു,” സ്വാതി പറഞ്ഞു.
“ശരി ചേച്ചി. പിന്നെ… ചേട്ടൻ എപ്പോഴാ വന്നത്?” അപ്പു വിനോദിന് നേരെ തിരിഞ്ഞ് ചോദിച്ചു. വിനോദിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥത പ്രകടമായിരുന്നു. തന്റെ സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങൾ തടസ്സപ്പെടുത്തിയതിലുള്ള ദേഷ്യം അവൻ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കുകയായിരുന്നു.
“ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണ് കഴിക്കാൻ വന്നതാ. ഇപ്പൊ ഇറങ്ങും,” വിനോദ് ഫോൺ കയ്യിലെടുത്ത് സമയം നോക്കിക്കൊണ്ട് അല്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ആണോ… ശരി ചേച്ചി, ഞാൻ എന്നാൽ ഇറങ്ങട്ടെ. വൈകുന്നേരം വിളിച്ചാൽ മതി കേട്ടോ,” അപ്പു സ്വാതിയെ നോക്കി ഒന്നു കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. അവൻ വന്ന സമയത്തെ അന്തരീക്ഷവും, സ്വാതിയുടെ വേഷവും, വിനോദിന്റെ ഇരിപ്പും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അപ്പുവിന് എന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നിയിരുന്നു. അവൻ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ സ്വാതിയുടെ ആ ഭംഗിയുള്ള ചന്തികളിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം നോക്കാൻ മറന്നില്ല. സ്വാതി അത് ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും അറിയാത്തതുപോലെ നിന്നു.
അപ്പു മുറ്റം ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നതുവരെ ഹാളിൽ ഒരു നിശബ്ദതയായിരുന്നു. അവൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞതും വിനോദ് എഴുന്നേറ്റു.
“സ്വാതി, എന്നാൽ ഞാനും ഇറങ്ങുകയാണ്. സമയം കുറെയായി, ഓഫീസിൽ ഒന്നു കയറണം,” വിനോദ് പറഞ്ഞു.
