അപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയിൽ നിന്നും ചൂടുള്ള കട്ടിച്ചായയും കടിയുമായി ആയിഷ ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അബ്ബു അപ്പോഴും ഫയലിലെ ഓരോ പേജുകളും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ആയിഷ ചായ ഗ്ലാസ് എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തരുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ ഉരസി. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഇന്നലത്തെ രാത്രിയുടെ ആ വന്യമായ ഓർമ്മകളുടെ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അബ്ബു കാണാതെ എനിക്ക് നേരെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട് ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.
അടുത്ത രണ്ടു ദിവസങ്ങൾ വലിയ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ കടന്നുപോയി. പറമ്പിന്റെ അതിർത്തി തർക്കം തീർന്നതിന്റെ ആശ്വാസത്തിൽ അബ്ബു ടൗണിലെ തന്റെ തടിമില്ലിന്റെ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പകൽ സമയങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകാറില്ലായിരുന്നു.
മൂന്നാം ദിവസം ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് കനത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയ ഒരു സമയമായിരുന്നു അത്. പുറത്ത് ആകാശം കറുത്തിരുണ്ട്, റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾക്ക് മുകളിലൂടെ കനത്ത മഴ തകർത്തു പെയ്യുകയായിരുന്നു. അബ്ബു പതിവുപോലെ ടൗണിലേക്ക് പോയിരിക്കുകയാണ്. ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്ന് ഞാൻ ടിവി കാണുമ്പോൾ ആയിഷ അടുക്കളയിൽ എന്തോ പണിയിലായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് പുറത്ത് ഒരു സ്കൂട്ടർ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. കനത്ത മഴയത്ത് ആരായിരിക്കും ഈ സമയത്ത് എന്ന് ചിന്തിച്ച് ഞാൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഒരു മഞ്ഞ റെയിൻകോട്ട് ധരിച്ച്, സ്കൂട്ടർ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറ്റി നിർത്തി ഇറങ്ങുന്ന ആ രൂപം കണ്ടതും എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഒറ്റയടിക്ക് വർദ്ധിച്ചു!
