“റഹീമേ… അബ്ബു… അബ്ബു വന്നു!” ആയിഷ വല്ലാതെ വിറച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. ഭയവും വെപ്രാളവും കാരണം അവളുടെ മുഖത്തെ ചോര മുഴുവൻ വലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു.
“ആയിഷാ… മോൾ എവിടെയാ?” ഹാളിൽ നിന്നും അബ്ബുവിന്റെ ശബ്ദം വളരെ ഉച്ചത്തിൽ കേട്ടു. അദ്ദേഹം ഉമ്മറത്തെ മഴക്കോട്ട് മാറ്റിവെക്കുന്ന തിരക്കിലാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ലിംഗം പുറത്തെടുത്തു. വഴുവഴുപ്പോടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ ദ്രാവകം കട്ടിലിലേക്ക് പടർന്നു. ലുങ്കി തറയിൽ നിന്നും വലിച്ച് കയ്യിലെടുക്കുമ്പോഴേക്കും എന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആയിഷയും ഒട്ടും സമയം കളയാതെ കട്ടിലിൽ നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റ്, വിയർത്തു കുളിച്ച തന്റെ ശരീരം തുടയ്ക്കാനും വസ്ത്രങ്ങൾ കൃത്യമാക്കാനും തുടങ്ങി.
“നീ വേഗം ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറിക്കോ! ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാം,” ഞാൻ ലുങ്കി പകുതി വലിച്ചുടുത്ത് ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ഇടുന്നതിനിടയിൽ ആജ്ഞാപിച്ചു.
ആയിഷ തന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ തിടുക്കത്തിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് വാതിലിനു പിന്നിലെ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. ഞാൻ എന്റെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമവും നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പും കൈകൊണ്ട് തുടച്ചുമാറ്റി, വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം നേരെയാണെന്ന് ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പുവരുത്തി. ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരൊറ്റ നിമിഷം വൈകിയാൽ, അല്പം മുൻപ് അവൾ പറഞ്ഞ ആ വലിയ രഹസ്യങ്ങളുടെ തായ്വേര് ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇവിടെ അറുക്കപ്പെടും.
ഞാൻ വളരെ സ്വാഭാവികത വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന പത്രം കയ്യിലെടുത്ത് നിവർത്തുമ്പോൾ, അബ്ബു നനഞ്ഞ തല തോർത്തിക്കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു.
