ഞാൻ വേഗം ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങി എന്റെ ബൈക്കിന്റെ താക്കോലുമെടുത്ത് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. പുറത്ത് മഴ അപ്പോഴും പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ വീട്ടിൽ നിന്നും എത്രയും വേഗം രക്ഷപെടാനാണ് എന്റെ മനസ്സ് വെമ്പൽ കൊണ്ടത്. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ സമീറ ഇത്തയും, ഇപ്പോൾ ആയിഷയുടെ വീട്ടിൽ നടന്ന ഈ സംഭവങ്ങളും എന്റെ ജീവിതത്തെ വലിയൊരു കെണിയിലേക്കാണ് എത്തിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അബ്ബു ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ച ആ സെക്കൻഡിൽ തന്നെ ഞാൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഓടി. ആയിഷ തന്ന ആ ആശ്വാസവാക്കുകളൊന്നും എന്റെ തലയിൽ കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. വസ്ത്രങ്ങൾ ധൃതിയിൽ ഒതുക്കി ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ച് അപ്പോഴും ഒരു ചെണ്ടകൊട്ടുന്നതുപോലെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെരുമഴയത്ത് വണ്ടിയോടിച്ച് ഞാൻ എന്റെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ എത്തുമ്പോൾ ശരീരം മുഴുവൻ തണുത്തു വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു—മഴ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അകപ്പെട്ട കെണിയുടെ വലിപ്പം ആലോചിച്ച്!
മുറിയിലെത്തി ഒരുവിധം വസ്ത്രം മാറി കട്ടിലിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ സമയം രാത്രി എട്ടുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പുറത്ത് കനത്ത കാറ്റും ഇടിമിന്നലുമുണ്ടായിരുന്നു. മൊബൈൽ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്ത് നോക്കിയ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്നുപോയി. സ്ക്രീനിൽ ഒരു അജ്ഞാത നമ്പറിൽ നിന്നും (Unknown Number) ഒരു വീഡിയോ ഫയൽ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
മടിച്ച് മടിച്ച് ഞാൻ ആ വീഡിയോ പ്ലേ ചെയ്തു. അത് കണ്ടതും എന്റെ തലച്ചോറിലേക്ക് ഒരു വലിയ ഇടിമിന്നൽ അടിച്ചു കയറിയതുപോലെ തോന്നി!
