എന്റെ തലച്ചോറ് പൂർണ്ണമായി സ്തംഭിച്ചുപോയി. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് വലിയൊരു കെണിയാണ്. സമീറ ഇത്തയെ ചതിച്ചാൽ വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ കോപം ഉണ്ടാകും, എന്നാൽ പ്രകാശൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലെങ്കിൽ അബ്ബുവും നാട്ടുകാരും എന്നെ ജീവനോടെ വെക്കില്ല!
”ശരി പ്രകാശേട്ടാ… ഞാൻ ചെയ്യാം. പക്ഷേ ഈ വീഡിയോ നീ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യണം,” വേറെ വഴിയില്ലാതെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.
”കാര്യം നടക്കട്ടെടാ… അതിനുശേഷം വീഡിയോ നിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഞാൻ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാം. ഇന്ന് രാത്രി 9 മണിക്ക് സമീറ നിന്റെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ എത്തണം. ഞാൻ പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടാകും,” കയ്യിലെ ഗുളികകൾ എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്ന് പ്രകാശൻ എന്നെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി.
റബ്ബർ ഗോഡൗണിൽ നിന്നും ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സമീറ ഇത്തയെ പ്രകാശന് കാഴ്ചവെക്കുക എന്ന മഹാപാപത്തിന് ഞാൻ കൂട്ടുനിൽക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു. നേരെ ക്വാർട്ടേഴ്സിലെത്തിയ ഞാൻ അസ്വസ്ഥതയോടെ ഫോണെടുത്തു. സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് വാട്സ്ആപ്പിൽ മെസ്സേജ് അയച്ചു:
”ഇത്താ… ഇന്ന് രാത്രി അബ്ബു ടൗണിലേക്ക് പോകും. നമുക്ക് എന്റെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ വെച്ച് കാണാം. രാത്രി 9 മണിക്ക് കൃത്യമായി വരണം. ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.”
അല്പസമയത്തിനകം ഇത്തയുടെ മറുപടി വന്നു: “ഞാൻ വരും റഹീമേ… നീ പറഞ്ഞ സമയം ഓർത്ത് ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. 😉”
സമയം പതുക്കെ കടന്നുപോയി. രാത്രി 8:45 ആയപ്പോഴേക്കും ക്വാർട്ടേഴ്സിന് പുറത്തെ റബ്ബർ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രകാശന്റെ ബൈക്കിന്റെ വെളിച്ചം കണ്ടു. അവൻ വണ്ടി ഓഫാക്കി ഇരുട്ടിൽ ഒളിച്ചുനിന്നു. ഞാൻ മുറിക്കുള്ളിൽ ചായ തിളപ്പിച്ചു. പ്രകാശൻ തന്ന ആ നീല ഗുളികകൾ പൊടിച്ച് ഞാൻ ചായ ഗ്ലാസിൽ കലർത്തി വെക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
