ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, അവരെ ആ പഴയ തടി മേശയിലേക്ക് അല്പം കൂടി ചേർത്തുനിർത്തി. ഓഫീസിന്റെ തൊട്ടുപിന്നിലാണെന്ന ചിന്ത ഞങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കിയ വെപ്രാളവും ആവേശവും ഒട്ടും ചെറുതായിരുന്നില്ല. ഇത്തയുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടിക്കൂടി വന്നു. അവർ തന്റെ കൈകൾ എന്റെ തോളുകളിലേക്ക് പടർത്തി, എന്നിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകാതിരിക്കാൻ എന്നവണ്ണം മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
“റഹീമേ… ആരെങ്കിലും വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ റൂമിൽ തിരക്കുന്നുണ്ടാകും. വേഗം…” ഇത്ത ശബ്ദം വല്ലാതെ താഴ്ത്തി എന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവരുടെ ചുണ്ടുകളുടെ ചൂട് എന്റെ കാതോരങ്ങളിൽ അലയടിച്ചു.
ഞാൻ പതുക്കെ അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും സമീറ ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിലെ അടക്കാനാവാത്ത ആഗ്രഹം വ്യക്തമായിരുന്നു. ഔദ്യോഗിക പദവിയുടെ ഗൗരവമെല്ലാം ആ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. പുറത്ത് ജനങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നതിന്റെയും ഫയലുകൾ മടക്കുന്നതിന്റെയും ശബ്ദം അപ്പോഴും നേർത്തു കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഓരോ ചെറിയ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഞാൻ ഇത്തയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് അവരെ മേശയോട് ചേർത്ത് നിർത്തിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സമീറ ഇത്തയുടെ കൈകൾ എന്റെ തോളിൽ നിന്നും പതുക്കെ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിലേക്ക് നീങ്ങി. പുറത്ത് ജീവനക്കാരുടെ കസേരകൾ നീക്കുന്ന ശബ്ദവും, പേപ്പറുകൾ ഒന്നിച്ച് വെക്കുന്ന ശബ്ദവും അപ്പോഴും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഓഫീസിലേക്ക് ആരെങ്കിലും വരാനുള്ള സാധ്യത കൂടുകയാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.
