”റഹീമേ… ആരെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരും മുൻപ് നമുക്ക് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കണം,” ഇത്ത ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അവരുടെ ശ്വാസഗതി വല്ലാതെ വേഗത്തിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. എന്റെ വിരലുകൾ അവരുടെ കൈകളിൽ അമർന്നപ്പോൾ ഇത്തയുടെ ശരീരം ഒന്നു വിറച്ചു. ഇന്നലെ രാത്രി ഫോണിലൂടെ കേട്ട കാര്യങ്ങൾ അവരെ എത്രത്തോളം സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആ നോട്ടത്തിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു. ഇത്ത തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഫയൽ മേശപ്പുറത്തേക്ക് നീക്കിവെച്ചു.
”നീ ഇന്നലെ ആയിഷയുടെ കൂടെയായിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ അനുഭവിച്ച ദാഹം നിനക്ക് മനസ്സിലാകില്ലടാ,” ഇത്ത എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ കനത്ത ചൂട് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി അവരെ എന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ഓഫീസിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് വെച്ചുള്ള ഈ കൂടിക്കാഴ്ച നൽകുന്ന ഭയം ഞങ്ങളെ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.
ഇത്ത പതുക്കെ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകളിൽ വിരലോടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ സമയം പുറത്ത് ഓഫീസിലെ ജീവനക്കാരൻ പ്രകാശേട്ടൻ ആരെയോ വിളിച്ചു സംസാരിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരൊറ്റ ഞെട്ടലിൽ പരസ്പരം നോക്കി ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു!
കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ മൗനമായി കടന്നുപോയി. ആരും ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ ഇത്ത പതുക്കെ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവരുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിടം വല്ലാതെ ഉയർന്നുതാഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്ത തന്റെ സാരിത്തലപ്പ് പതുക്കെ തോളിൽ നിന്നും മാറ്റി, എന്റെ മുഖത്തേക്ക് കാമത്തോടെ നോക്കി ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു.
