“റഹീമേ… എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്, പക്ഷേ നിന്നെ ഇങ്ങനെ അടുത്തു കിട്ടിയപ്പോൾ എല്ലാം മറന്നുപോവുകയാണ്,” ഇത്ത പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. അവരുടെ മുഖത്ത് വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ഇത്തയുടെ മുഖം എന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളോടെ അവർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് മുഖം തിരിച്ചു. ആ ഔദ്യോഗിക സാരിയുടെ ഒതുക്കങ്ങൾക്കിടയിലും അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ വശ്യതയും കനത്ത ചൂടും എന്നെ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥനാക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അവരുടെ സാരിത്തലപ്പ് തോളിൽ നിന്നും മാറ്റി, കഴുത്തിലും തോളിലും പതുക്കെ ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത്തയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു നേർത്ത വിറയൽ കടന്നുപോയത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
“ഉംഹ്… റഹീം…” പുറത്തേക്ക് ശബ്ദം പോകാതിരിക്കാൻ അവർ എന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പഴയ തടി മേശയിലേക്ക് ഞാൻ അവരെ പതുക്കെ ചാരി നിർത്തി. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫയലുകൾ ഞങ്ങളുടെ ചലനത്തിൽ പതുക്കെ നീങ്ങി. വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ ആ ഗൗരവമേറിയ വേഷവും പദവിയും ഈ മുറിക്കുള്ളിലെ പ്രണയത്തിനും ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി വഴിമാറുകയായിരുന്നു. പുറത്തുനിന്നും പ്രകാശേട്ടൻ ആരുടെയോ പേര് ഉറക്കെ വിളിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ഇത്ത പെട്ടെന്ന് എന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അമർന്നു, ആ ഭയവും ആവേശവും ഒന്നിച്ച് ചേർന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ആ പഴയ മുറിയുടെ ഇരുളിൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മുഴുകി.
