അവൻ അല്പം കൂടി താല്പര്യത്തോടെ തുടർന്നു: “നീ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ സാരിക്കുള്ളിൽ ആഴ്ന്നു നിന്നു മുഴുത്തു വരുന്ന നിന്റെ മാറിലെ ആ വിരിവ്… അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു.
അത്രമേൽ വശ്യമായി, വടിവൊത്ത രീതിയിലാണ് അത് നിന്റെ ശരീരത്തിന് ആഴം നൽകുന്നത്. നിന്റെ ആ ഒതുങ്ങിയ വയറും, അവിടെ ആഴ്ന്നു നിൽക്കുന്ന നിന്റെ പൊക്കിൾചുഴിയും കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കൈകൾ അവിടെ ഒന്ന് തൊടാൻ വേണ്ടി വെമ്പുകയായിരുന്നു.”
ധ്വനി ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ, കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവന്റെ വാക്കുകളിൽ അലിഞ്ഞു നിന്നു. തരുൺ തുടരുകയായിരുന്നു:
”നിന്റെ അരക്കെട്ടിന്റെ ആ വിരിവ്… അത് സാരിയിൽ എത്ര മനോഹരമായാണ് തെളിഞ്ഞു കണ്ടതെന്ന് അറിയാമോ? നിന്റെ ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും വിരിഞ്ഞു തള്ളുന്ന നിന്റെ നിതംബങ്ങളുടെ ആ വടിവ്… അത് കണ്ടപ്പോൾ ഈ ലോകം മുഴുവൻ മറന്ന് നിന്നെ മാത്രം നോക്കി നിൽക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നി.
നിന്റെ ഈ ശരീരം, നിന്റെ ഈ അഴക്… ഇത് മറ്റാർക്കും കാണാൻ കഴിയാത്ത വിധം എന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് അമർത്തണമെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. നീ വെറുമൊരു പെണ്ണല്ല ധ്വനി, നീ ഒരു ലഹരിയാണ്… എന്റെ മാത്രം ലഹരി.”
അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഓരോ തരംഗങ്ങളായി പടർന്നു. തന്റെ വടിവൊത്ത ശരീരത്തെ അവൻ ഇത്രമേൽ ആഴത്തിൽ വർണ്ണിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ, താൻ അവന്റെ പ്രണയത്തിലും കാമനയിലും പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ മുറിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ, തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്കൊരു മത്തുപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു
സാഹിത്യം.. one of the goated writer.