ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്] 7

​അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച് ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ചു കിടന്നു. പ്രായവ്യത്യാസവും താരയും എല്ലാം ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി. തന്റെ കഴുത്തിലെ ആ ഇളം രോമങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്നതും, തന്റെ ഉടൽ അവന്റെ വാക്കുകൾക്കായി ദാഹിക്കുന്നതും അവൾ പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിച്ചു.

​തരുണിന്റെ വാക്കുകളുടെ താളം മുറുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു
തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ അവളുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നു കയറുകയായിരുന്നു. “ധ്വനി… നിന്റെ ആ അധരങ്ങൾ… അവ എത്രമാത്രം ദാഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. ആ ചുവപ്പിൽ എന്റെ പ്രണയം ഒരു മുദ്രയായി ഞാൻ പതിപ്പിക്കുകയാണ്,” അവൻ മന്ത്രിച്ചപ്പോൾ, ധ്വനി തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു.

​അവന്റെ ഓരോ വാക്കും ഒരു മൃദുവായ ചുംബനമായി അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വന്നു പതിച്ചു. ആ ലഹരിയിൽ അവൾക്ക് തന്റെ ഏകാന്തത സഹിക്കാനായില്ല. അവൾ അരികിലിരുന്ന ആ വലിയ തലയിണയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അതൊരു വെറും തലയിണയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ തരുൺ ആണെന്ന് അവൾ സങ്കൽപ്പിച്ചു.
​തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ കൊണ്ട് തരുൺ തന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നത് സങ്കല്പിച്ച് അവൾ ആ തലയിണയെ നെഞ്ചോടണച്ചു. അവളുടെ വിരലുകൾ ആ തലയിണയിൽ അമർന്നു. തരുണിന്റെ സാങ്കൽപ്പിക സാമീപ്യത്തിൽ അവൾ ആ തലയിണയുടെ മൃദുത്വത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി.

​”തരുൺ… എനിക്ക് നിന്നെ വേണം…” അവൾ ആ തലയിണയിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.

​അവളുടെ ഉള്ളിലെ അഗ്നി ഇപ്പോൾ ആ ആലിംഗനത്തിൽ പടരുകയായിരുന്നു. തരുണിന്റെ ശബ്ദം മറുതലയ്ക്കൽ കൂടുതൽ വന്യമായി. “ധ്വനി… നീ ഇപ്പോൾ ആ തലയിണയെ അല്ല, എന്നെയാണ് പുണരുന്നത്. നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചുംബിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്.”

The Author

കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *