ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 6🍃[പട്ടം] 124

 

ഫിലിപ്പിന് ചിരി വന്നു.

“ഇന്നത്തെ ജനറേഷൻ ഡെയ്ഞ്ചറസ് ആണ്,”

അന്നാമ്മ തലകുനിച്ച് പറഞ്ഞു.

 

“ഡെയ്ഞ്ചറസ് അല്ല അമ്മച്ചി… അപ്ഡേറ്റഡ്,”

ജിനി മറുപടി കൊടുത്തു.

 

 

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് പഴയ പച്ച നിറമുള്ള ജീപ്പ് മുറ്റത്ത് നിന്നു.

ജോസഫ് താക്കോൽ ഫിലിപ്പിന് കൊടുത്തു.

“റോഡ് നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ പോയാൽ മതി.”

 

“ശരി ചേട്ടാ.”

ഫിലിപ്പ് ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ കയറി.

അന്നാമ്മ പിന്നിൽ ഇരുന്നു.

ജിനി അവളുടെ അരികിൽ തന്നെ ഇരുന്നെങ്കിലും, കയറുന്നതിന് മുൻപ് ഒന്ന് തമാശയായി പറഞ്ഞു.

“ഞാൻ ഫ്രണ്ടിൽ ഇരുന്നാൽ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൃഷി ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങും.

പിന്നിൽ ഇരുന്നാൽ കമന്റ്‌ കൊടുക്കാൻ എളുപ്പമാ.”

 

“അതെ, നിനക്കത് തന്നെയാണ് ബെസ്റ്റ്,”

അന്നാമ്മ പറഞ്ഞു.

 

ജീപ്പ് മുറ്റം വിട്ടിറങ്ങി.

വീട്ടിൽ നിന്ന് ഏലക്ക തോട്ടത്തിലേക്കുള്ള വഴി മുകളിലും താഴെയും പോകുന്ന ചെറുകുന്നിൻ പാതയായിരുന്നു.

 

മണ്ണിന്റെ നനവും മരങ്ങളുടെ തണുപ്പും കാറ്റിൽ കലർന്നിരുന്നു.

 

ചില ഇടങ്ങളിൽ മഴവെള്ളം ചെറുതായി കെട്ടിനിന്നു.

ജീപ്പ് ഓരോ കുഴിയിലും പതുക്കെ കുലുങ്ങി കുലുങ്ങി നീങ്ങി.

 

ജിനി വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

“മഴ കഴിഞ്ഞുള്ള മലവഴികൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ആറ്റിട്യൂട് ഉണ്ട്,”

അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“റോഡിനും ഇപ്പോ ആറ്റിട്യൂട് ഉണ്ടോ?”

ഫിലിപ്പ് ചോദിച്ചു.

 

“ഉണ്ട്. ചില വഴികൾ നേരെ ആയിരിക്കും.

ചില വഴികൾ ആളെ പരീക്ഷിക്കും.”

 

അന്നാമ്മ ചിരിച്ചു.

“നിനക്ക് പ്ലസ് ടു പഠിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഫിലോസഫി പറയാനാണ് കഴിവ്.”