പുറത്ത് വാതിലിന് പിന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ബാലചന്ദ്രൻ ആ തല്ലിന്റെ ശബ്ദവും സന്ധ്യയുടെ നിലവിളിയും കേട്ട് തകർന്നുപോയി. തന്റെ ഭാര്യയുടെ ശരീരത്തിൽ മകൻ ഇത്രയും അധികാരത്തോടെ കൈവെക്കുന്നതും, അവൾ അത് പരാതികളില്ലാതെ സ്വീകരിക്കുന്നതും അയാൾക്ക് സഹിക്കാനായില്ല.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ സ്റ്റുഡിയോ മുറിയിലെ ലൈറ്റുകൾ കൂടുതൽ തെളിച്ചത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു. സ്റ്റുഡിയോയിലെ നീല വെളിച്ചത്തിന് പകരം ഇപ്പോൾ തെളിഞ്ഞ വെള്ള വെളിച്ചമായിരുന്നു. സന്ധ്യ ആ കറുത്ത ബോഡിസ്യൂട്ടിൽ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു.
അർജുൻ തന്റെ ക്യാമറയുമായി അവളുടെ ഓരോ ചലനവും നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. “അമ്മേ… കൈകൾ രണ്ടും തലയ്ക്ക് പിന്നിൽ വെക്കൂ. കാലുകൾ അല്പം കൂടി അകത്തി വെക്കൂ… എങ്കിൽ മാത്രമേ ആ വടിവുകൾ എനിക്ക് കൃത്യമായി കിട്ടൂ,” അർജുൻ ഷട്ടറുകൾ അമർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
സന്ധ്യ മടിച്ചുമടിച്ചാണെങ്കിലും അവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്റെ കാലുകൾ അകത്തി വെച്ചു. ആ വസ്ത്രം അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ വല്ലാതെ മുറുകിക്കിടന്നതിനാൽ ഓരോ അനക്കവും പ്രയാസകരമായിരുന്നു. “എടാ മോനേ… ഇത് വല്ലാതെ മുറുകുന്നുണ്ടാ… കാലുകൾ ഇങ്ങനെ അകത്തുമ്പോൾ ആ തുണി വല്ലാതെ അമരുന്നു. എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖക്കേട് തോന്നുന്നു മോനേ… ഹാ…” അവൾ ഒന്ന് കിതച്ചു.
അർജുൻ ക്യാമറ താഴ്ത്തി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ തുടകളിൽ പിടിച്ച് ആ പോസ് ഒന്നുകൂടി അകത്തി ശരിയാക്കി. “അമ്മേ, ഈ വസ്ത്രം അവിടെ ഇത്രയും മുറുകി നിൽക്കുന്നത് കാണാനാണ് ഭംഗി. ഒന്ന് നിവർന്നു നിൽക്കൂ.” ക്യാമറ എടുത്ത് അവൻ ഫോക്കസ് ചെയ്തു ചില ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തി.
സന്ധ്യയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു.
