“ഏട്ടൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞും ചുരുങ്ങിയത് രണ്ട് മണിക്കൂർ എങ്കിലും അർജുന് എന്നെ വേണം. എന്റെ ഈ ഓരോ ഇഞ്ചും അവന് ഷൂട്ട് ചെയ്യണം. പിന്നെ ഇന്നലെ അവന്റെ കൂടെ കിടക്കട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഏട്ടൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഞെട്ടിയത്?”
സന്ധ്യ തന്റെ ഇടുപ്പിലെ ആ ‘A’ മുദ്രയിലേക്ക് വിരലോടിച്ചു. “അവൻ എന്റെ ടാറ്റൂവിൽ ഉമ്മ വെക്കുന്നത് ഏട്ടൻ കണ്ടതല്ലേ? ആ വെളുത്ത ബോഡിസ്യൂട്ടിൽ ഞാൻ അവന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഏട്ടൻ എന്ത് വിചാരിച്ചു? എന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ഭാഗവും അവന്റേതാണെന്ന് ഞാൻ അന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞതല്ലേ ഏട്ടാ. എന്നിട്ടും ഏട്ടൻ എന്തിനാ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ച് കൂട്ടുന്നത്?”ബാലചന്ദ്രൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു, “സന്ധ്യേ…
നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കരുത്… നീ എന്റെ ഭാര്യയാണ്… നമ്മുടെ മകനാണവൻ…”
“ഭാര്യയായിരുന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്താ കാര്യം?” സന്ധ്യ അയാളെ തടഞ്ഞു. “അമ്മയും മകനും എന്നതിലുപരി ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു പുതിയ ബന്ധമുണ്ട് ഏട്ടാ… ഒരു ക്രിയേറ്ററും അയാളുടെ മാസ്റ്റർപീസും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം. ഈ ലേസ് വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ ഞാൻ എത്രമാത്രം സുരക്ഷിതയാണെന്ന് അറിയാമോ?”
അർജുൻ സോഫയിൽ ഇരുന്നു കാലിന്മേൽ കാൽ വെച്ച് അവരെ നിരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ ഇടപെട്ടു. “മതിയമ്മേ… അച്ഛനോട് സംസാരിച്ച് സമയം കളയണ്ട. അച്ഛൻ അവിടെ ആ കസേരയിൽ ഇരിക്കട്ടെ. നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് അച്ഛൻ നേരിട്ട് കാണട്ടെ.”
അർജുൻ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ആജ്ഞാപിച്ചു, “അമ്മേ…
ആ സ്റ്റൂളിൽ കയറി ഇരിക്കൂ. കാലുകൾ അല്പം കൂടി അകത്തി വെക്കൂ. ആ തുടകളിലെ മസിലുകളുടെ ഷേപ്പ് എനിക്ക് കൃത്യമായി കിട്ടണം. ശരീരം ഒന്നുകൂടി വില്ലുപോലെ വളയ്ക്കൂ… അതെ, അങ്ങനെ… നല്ലത്.”
